‫- بله؟ ‫- منم.
‫یادته راجع به چی حرف زدیم؟
‫مشکل رو حل کن.
‫داریم درباره‌ی پول زیادی حرف می‌زنیم.
‫- متوجهی؟ ‫- آره، بسپارش به من.
‫ناامیدم نکن.
‫هوام رو داشته باش و گند نزن.
‫یالا، یالا، یالا.
وبسایت تهران موویز تقدیم میکند .:: TehranMovies.ir ::.
کانال تلگرام تهران موویز @TehranM0vies
‫[محل ملاقات: تعمیرگاه وای‌ویل، خیابان وودباین.]
‫در اخبار محلی، پلیس هنوز دنبال...
‫دو مرد نقاب‌دار می‌گرده ‫که گزارش سرقت مسلحانه...
‫در بنگاه وام مک‌کارتی ‫ در شمراک را دریافت کرده بودند.
‫صدای شلیک گلوله حوالی ‫ ساعت یازده شب در خیابان شنیده شد.
‫شاهدین گزارش دادند یه بی‌ام‌دابلیوی مشکی...
‫- الو. ‫- دورمون زد.
‫- چی؟ ‫- مسیر انحرافی، خیابان کرستون.
‫ایستگاه اتوبوس بیرون ابزارفروشی.
‫- اونجا منتظرته. ‫- کی منتظر من...
‫چی؟ جریان چیه؟
‫اون بچه، دورمون زد.
‫نمیشه بهش اعتماد کرد.
‫بیارش اینجا، ‫ بقیه‌ی کارها رو خودمون می‌کنیم.
‫- سهمش رو می‌تونی خودت برداری. ‫- من سهمش رو نمی‌خوام.
‫قرارمون این نبود. ‫من پادوت نیستم.
‫فقط بیارش اینجا، مطمئن شو تعقیبت نکنن.
‫به یکی دیگه بگو.
‫نذار بفهمه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ست.
‫صبر کن. اون چیکار کرده؟
‫الو؟
‫[می‌خوای باهاش چیکار کنی؟]
‫[چشمت به جاده باشه. کارت رو بکن.]
‫[کار من تموم شده. فقط سهمم رو می‌خوام.]
‫[اگه پسره رو نیاری، هیچی گیرت نمیاد.]
‫این دیگه چیه؟
‫ببخشید دیر کردیم. زمان از دستم در رفت.
‫داشتیم بستنی می‌خریدیم.
‫باید ببرمش خونه‌ی مامانش.
‫همه‌ش یکی دو خیابون پایین‌تره.
‫من قیافه‌م شبیه راننده تاکسی‌ـه؟
‫خواهش می‌کنم، مجبورم.
‫پسر، الان بهم زنگ زدن. ‫از کجا باید می‌دونستم؟
‫عیبی نداره بذارمش صندلی عقب؟
‫ولش کن! نه.
‫این مسخره‌ست.
‫ببخشید.
‫دست من نیست، مرد.
‫همیشه وسط ناکجاآباد زنگ میزنن،
‫و میگن: بزن بریم؟
‫در رو به هم نکوب.
‫کجا؟
‫- اوکمیر. ‫- اوکمیر؟
‫می‌دونی باید طبق برنامه پیش بریم، نه؟
‫این یه مسیر انحرافی شش دقیقه‌ایه.
‫امروز، روز پدر و دختری نیست.
‫هی.
‫اونق!
‫آره.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫همینطوری بریم، سهممون رو برداریم و تمام،
‫یا قراره یه کار دیگه بهمون بدن؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫راستی، نگران اون نباش.
‫اون... سه سالشه.
‫با کسی حرف نمیزنه.
‫آره، خب، تو این ماشین،
‫جلوی هیچکس راجع به کارمون حرف نمی‌زنیم.
‫قطعا.
‫فردا بستنی می‌گیریم، باشه؟
‫باشه.
‫بابا باید بره یه جایی پول برداره.
‫امشب زود تعطیل می‌کنی.
‫دست از کارت بردار،
‫وگرنه مغزت رو می‌ترکونم.
‫دوست نداری این کار رو بکنی.
‫ولی مطمئنم می‌خوام.
‫- سر جات بمون! ‫- بابا؟
‫خفه شو! چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫باشه.
‫منتظر چی هستی؟ پاشو!
‫یالا، یالا، یالا.
‫می‌دونی من کیم؟
‫دقیقا می‌دونم کی هستی.
‫پس می‌دونی داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫جدی؟ مثلا باید بترسم؟
‫من بیشتر از 40 ساله ‫تو این حیطه‌ی کاریم.
‫فکر می‌کنی تو اولین عوضی‌ای هستی...
‫که اسلحه روم کشیده؟
‫- بلند شو! ‫- بذار بهت بگم...
‫تا حالا کسی نبوده که ازم دزدی کنه...
‫و اونقدر زنده مونده باشه...
‫که یه قرون از پولش رو خرج کنه.
‫نه بابا، راست میگی؟ ‫بشین. بتمرگ.
‫من اولین کسی میشم ‫که این کار رو درست انجام میده.
‫بهت فرصت دادم ‫ با پای خودت از اینجا بری بیرون.
‫اسلحه‌ی کوفتی رو بنداز!
‫لازم نیست کسی صدمه ببینه!
‫مامان کجاست؟
‫می‌سپارمت دست مامانت.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن، باید برم پولم رو بردارم، خب؟
‫- دستم انداختی؟ ‫- می‌دونم.
‫- تازه بهم زنگ زدن. ‫- دستم انداختی؟
‫نیم ساعت دیگه باید برم سر کار. ‫گفتی با خودت می‌بریش.
‫من باید چیکار کنم؟
‫هی!
‫- خدای من! ‫- پول زیادی‌ـه.
‫آره، پول کثیف.
‫اگه نرم سر کار، اخراج میشم.
‫می‌دونی به اون انعام‌ها نیاز دارم.
‫زود باش، زود باش.
‫لعنتی.
‫این کار رو به خاطر تو و دخترمون می‌کنم.
‫نمی‌خوام بشنوم. ‫ می‌دونی چیه؟
‫اگه می‌خوای واسه ما کاری بکنی،
‫فقط کاری که میگی رو بکن.
‫برات جبران می‌کنم، باشه؟
‫گمشو.
‫شرمنده.
‫این وضعیت موقتی‌ـه.
‫لیاقت اون بهتر از ایناست.
‫تو چی؟ بچه داری؟
‫دیدم ازدواج کردی.
‫خیلی وقته داری این کار رو می‌کنی، مگه نه؟
‫معلومه.
‫احتمالا خونه‌ی قشنگی داری، ها؟
‫می‌خوام یه خونه‌ی بزرگ براش بگیرم.
‫یه خونه تو نبش خیابون،
‫یکی از اون عمارت‌های بزرگ.
‫اگه درباره‌ی کار نیست، ‫نمی‌خوای چیزی بدونم، باشه؟
‫محل ملاقات کجاست؟
‫حرفم درباره‌ی کارـه.
‫- وای‌ویل. ‫- وای‌ویل؟
‫خدای من، خیلی دورـه.
‫نمی‌دونم. می‌خوای پولت رو بدن یا نه؟
‫میریم وای‌ویل.
‫آره.
‫خدای من.
‫فکر کنم دوستت امشب میاد اونجا.
‫نمی‌دونم به کارما اعتقاد داری یا نه،
‫منم بودا نیستم، ولی اون کوفتی،
‫امکان نداره دامنش رو نگیره.
‫اون یه حیوون کثیف‌ـه، مرد.
‫همه‌چی تحت کنترلمون بود.
‫می‌دونی، لازم نبود کسی ‫ صدمه ببینه، خصوصا اونجوری.
‫نمی‌د‌ونم مشکلش چی بود.
‫هی، جریان چیه؟
‫چی، چی، چی؟
‫هی، به جلو نگاه کن.
‫جریان چیه، پسر؟
‫چیزی نیست. فکر کردم خبریه.
‫اسلحه داری؟
‫نه.
‫باید داشته باشم؟
‫اون چرم واقعی‌ـه، مگه نه؟
‫آره.
‫ایول. خیلی خوبه، مرد.
‫مال چه سالیه؟
‫'70.
‫یا خدا، خیلی قدیمیه.
‫مال عهد بوق‌ـه.
‫من سال هفتاد به دنیا اومدم.
‫عجب. راستش... خیلی جوونی.
‫1970. خیلی وقت نیست.
‫خیلی عالیه. حتما ‫کلی پول بالاش دادی، ها؟
‫نه. یه هدیه بود.
‫هدیه؟
‫یا خدا. هدیه‌ی محشریه.
‫عجب!
‫خدای بزرگ، تنها هدیه‌ای که تا حالا گرفتم،
‫اولین دستکش بیسبالم بود،
‫اونم دستکش دسته دوم برادرم بود.
‫معلومه دارم با آدم‌های اشتباهی می‌گردم.
‫نه بابا، باورم نمیشه.
‫فندک سیگار؟
‫ایول، خیلی خوبه.
‫بگو که کار می‌کنه. ‫بگو که کار می‌کنه.
‫می‌دونی، خیلی از مردم این رو...
‫درباره‌ی ابرقهرمان‌ها نمی‌فهمن.
‫خیلی بیشتر از اونی که مردم فکر می‌کنن،
‫می‌تونیم باهاشون همذات پنداری کنیم،
‫من خیلی باهاشون همذات پنداری می‌کنم.
‫ولی بچه‌م، عاشق بت‌گرل‌ـه.
‫همیشه با هم بتمن و این چیزها ‫ نگاه می‌کنیم. خیلی خوش می‌گذره.
‫آره، عاشق رفتن به پارک‌های تفریحی هستیم.
‫- تو پارک‌های تفریحی میری؟ ‫- نه.
‫آره، منم فکر نمی‌کردم.
‫ولی اگه بری، عاشقش میشی، انگار...
‫پارک‌های تفریحی یه چیزی تو خودشون دارن.
‫می‌تونی اونجا برای خودت بچرخی،
‫و دوباره بچه بشی.
‫حالا که بچه‌م سه سالشه، [تو اوکمیر چیکار می‌کردین؟]
‫خیلی بهمون خوش می‌گذره که با هم می‌ریم و...
‫زنم رو نمی‌بریم آخه یه سلیطه‌ست.
‫می‌دونی، من و دخترم عاشق ‫پوشیدن لباس مبدل هالووین هستیم.
‫می‌دونی، اون بت‌گرل‌ـه، منم بتمن.
‫به این چیزها علاقه داریم، می‌دونی؟
‫من همینِ بتمن رو دوست دارم، می‌دونی؟
‫با ترس‌هات روبرو شو، می‌دونی؟
‫آره، خوش می‌گذره.
‫هر بار که با بچه‌ت لباس مبدل می‌پوشی،
‫می‌دونی، همیشه...
‫آره، به همدیگه سخت نمی‌گیریم.
‫خیلی داره طول می‌کشه!
‫جرئتش رو نداری، بزدل.
‫اسلحه رو بگیر سمت پسرش!
‫- دو به یک هستیم! ‫- فورا اسلحه‌ی کوفتی رو بنداز!
‫می‌خوای بدونی چی میشه؟
‫اگه به من شلیک کنی، اون ‫ به پسرت شلیک می‌کنه، پسرت می‌میره.
‫همین رو می‌خوای؟ آخرین فرصتته!
‫بابا، به حرفش گوش کن! خواهش می‌کنم!
‫همین حالا. می‌خوای بچه‌ت بمیره؟
‫به نظرم دستش داره می‌لرزه. نمی‌دونم.
‫به نظر من که خیلی هم خوشحاله.
‫می‌خوای بفهمی چی میشه؟
‫اسلحه‌ی کوفتی رو بنداز ‫وگرنه پسرت می‌میره.
‫کامل بذار زمین.
‫آفرین.
‫حالا دیگه خیلی گنده لات نیستی، نه؟
‫راه بیفت. اون پشت.
‫پول رو بهمون بده تا بریم.
‫همینه؟
‫زود باش. بازش کن.
‫- بازش کن عوضی. ‫- هر کاری میگه بکن!
‫درسته.
‫لعنتی!
‫می‌خوای بازی کنی؟
‫- باهات بازی می‌کنم! ‫- کافیه!
‫- بس کن، عوضی! ‫- بهتره این بازی رو نکنی.
‫گاوصندوق لعنتی رو باز کن!
‫- بس کن! ‫- زود باش!
‫از مزخرفاتت خسته شدم.
‫آروم.
‫بجنب دیگه.
‫سرت رو بگیر پایین!
‫یالا، زود باش!
‫می‌دونی که فقط از من دزدی نمی‌کنی.
‫این رو می‌دونی، نه؟
‫بجنب عوضی! ‫بندازش زمین.
‫بریم. بریم.
‫بریم. برو بیرون.
‫کیه؟
‫بی‌شوخی، مرد، جریان چیه؟
‫- من رو کجا می‌بری؟ ‫- بهت که گفتم، وای‌ویل.
‫زنمه.
‫بهتره جواب بدی. عصبانی میشه.
‫دوست نداره کار کنی، ها؟ همینه؟
‫[اینقدر زنگ نزن. نمی‌تونم حرف بزنم.]
‫آره، غیر از این می‌خوای چیکار کنی، نه؟
‫هیچ کار دیگه‌ای تو این شهر آشغالی نیست.
‫باور کن.
‫[دیگه مسیر انحرافی نرو.]
‫می‌دونی، می‌خواستم آتش‌نشان بشم.
‫می‌خواستم مردم رو از ‫ ساختمون‌های در حال سوختن نجات بدم،
‫با گربه‌ها از روی درخت و این چیزها،
‫ولی بعد فهمیدم حقوقشون چقدره،
‫با خودم گفتم: بره به جهنم!
‫اگه بخوام جونم رو به خطر بندازم، ‫می‌خوام یه پول درست و حسابی به جیب بزنم.
[پسره چیکار کرده؟]
‫تو چی؟ راننده‌ی رالی یا همچین چیزی هستی؟
‫اون کارت به جایی نرسید؟
‫هوم؟
‫نزدیکیم، مگه نه؟
‫[بهش اعتماد نکن.]
‫می‌دونی، مجبور نیستیم این کار رو بکنیم.
‫مجبور نیستیم چیکار کنیم؟
‫سکوت رو بشکنیم.
‫ببخشید.
‫آره، می‌تونیم به اینم گوش بدیم.
‫[بهش اعتماد نکن.]
‫اون چیه؟
‫- چی چیه؟ ‫- تلفن یکبار مصرفه؟
‫جریان چیه؟ مشکل چیه، مرد؟
‫تو چته، ها؟ هر کسی ممکنه اون رو ردیابی کنه.
‫همین حالا از پنجره بندازش بیرون.
‫نه، از پنجره نمیندازمش بیرون!
‫- تازه خریدمش. ‫- دستم انداختی؟
‫همین از حالا از پنجره بنداز بیرون!
‫نه، روشنش می‌کنم...
‫راضی شدی؟
‫آره، الان راضیم.
‫- گندت بزنن، مرد! ‫- هر کسی ممکنه اون رو ردیابی کنه.
‫کسی گوشی من رو ‫ ردیابی نمی‌کنه، مرتیکه‌ی متوهم.
‫اگه دورم بزنی،
‫بخدا قسم...
‫باید به زنم زنگ بزنم.
‫یعنی چی، مرد؟
‫اون مزخرفاتی که ‫ در مورد زنگ نزدن گفتی چی پس؟
‫یعنی چی؟
‫اعتماد رو باید به دست بیاری، خب؟
‫وقتی بیشتر از یه کار انجام دادی، بیا پیشم،
‫تا حرف بزنیم.
‫در هر صورت تشنه‌م بود.
‫- گفتیم دیگه مسیر انحرافی ممنوع. ‫- شما؟
‫اینقدر دست دست نکنین و بیاین اینجا.
‫- گوشی رو بده ورونیکا. ‫- اسم ممنوع.
‫اونم معطل نذار.
‫نه، ما هیچ جا نمیریم...
‫تا بهم بگی جریان چیه، خب؟
‫اون با کی حرف زده؟
‫گوشیش باهاش بود.
‫می‌دونی، هر کسی ممکنه ردیابیش کنه.
‫هر چی می‌دونی بهم بگو، ‫مرتیکه‌ی اسم ممنوع.
‫- 25,000. ‫- چی؟
‫- تو شمارش، 25 هزار تا کم بود. ‫- از کجا این رو می‌دونی؟
‫شان مک‌کارتی، بچه‌ی فرانک.
‫بهمون خبر داد که باباش...
‫دقیقا 900 تا تو گاوصندوقش داره.
‫25 تاش کمه.
‫همین؟ می‌خواین به خاطر 25 هزار دلار بکشینش؟
‫دیوونه‌ای؟
‫اصلا از کجا مطمئنیم پول اون تو بوده؟
‫ما 25 تا کم داریم و یه نفر باید تقاص بده.
‫تو چه خری هستی؟
‫بدون اون نیا.
‫لعنتی.
‫- یه بسته سیگار. ‫- شرمنده.
‫امروز برامون جنس نرسیده.
‫پس تموم کردین؟
‫آره، الان همین رو گفتم.
‫یعنی چی تموم کردین؟
‫یعنی یه پاکت سیگار ندارین؟
‫- دروغ میگی. ‫- نه.
‫- الو. ‫- سلام، منم.
‫- از کجا زنگ میزنی؟ ‫- باجه تلفن.
‫گوشیت کجاست؟
‫دوباره داری کار می‌کنی، مگه نه؟
‫ای خدا، این بار چقدر از دست دادی؟
‫الان وقتش نیست، باشه، هیلی؟ فقط...
‫حالش چطوره؟
‫- خوبه. ‫- جدی؟ میشه گوشی رو بدی بهش؟
‫کریستوفر، بابات‌ـه.
‫- بابا؟ ‫- سلام.
‫چه خبر؟ پیتسبرگ خوبه یا نه؟
‫- بد نیست. ‫- جدی؟
‫بهت خوش می‌گذره؟ چیکارها می‌کردی؟
‫- پیت من رو برد ماهیگیری. ‫- جدی؟
‫خیلی عالیه. چیزی گرفتی؟
‫یه ماهی سرپهن 11 کیلویی.
‫وای! عکس گرفتی؟
‫باید عکسش رو نشونم بدی وگرنه باور نمی‌کنم.
‫آره، فکر کنم تو گوشی پیت باشه.
‫- چه خوب. ‫- برات می‌فرستم.
‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم.
‫هفته‌ی بعد میام دنبالت، باشه؟
‫امیدوارم.
‫ببین، نمی‌تونم زیاد حرف بزنم.
‫میشه گوشی رو بدی عمه‌ت؟
‫از باقی تعطیلاتت لذت ببر، باشه؟
‫باشه، بابا.
‫دوستت دارم.
‫تعجب کردم شماره رو یادت مونده.
‫آره، از وقتی بچه بودیم، عوض نشده.
‫اینجا خوشحاله. اینجا خانواده و زندگی داری.
‫گوش کن، الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫- همیشه همینجوره. ‫- باشه، هیلی؟
‫- یه سال گذشته. ‫- فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫اون باید از صفر ‫شروع کنه تا بتونه به زندگیش برسه.
‫من باید برم. باید برم.
‫فقط لطفا بهش فکر کن...
‫[زمان داره می‌گذره.]
‫- نه. ‫- آره، ولی با این کوفتی...
‫خدای من. گم شین. برین بیرون.
‫عوضی.
‫کارتون تموم شد؟ ‫من کار دارم باید برم.
‫هی.
‫صبر کن نوبتت بشه.
‫کارت عالیه، خب؟
‫- به اینا محل نذار. ‫- ممنون.
‫- شب خوبی داشته باشی. ‫- تو هم همینطور.
‫هی! هی!
‫بی‌خیالشون. عوضین.
‫یعنی چی، مرد؟
‫زنگ بزن مک‌کارتی.
‫پیدا کردنتون سخت نیست.
‫وقتی پیداتون کردیم، این رو بدونین.
‫- خودتون رو مرده بدونین. ‫- بیا.
‫بریم. یالا، یالا.
‫آره، باید براتون عادت بشه ‫که همه‌ش مراقب پشت سرتون باشین، عوضی.
‫وقت تمومه! بیا بریم!
‫چه زری زدی؟
‫شنیدی.
‫چون وقتی بفهمیم کی هستین، بخدا قسم...
‫آخ!
‫پسر، این چه کاریه؟
‫نه، نشنیدم!
‫دوباره بگو!
‫پسر، کافیه، کافیه!
‫بیا بریم. به چیزی که می‌خواستیم رسیدیم.
‫برو عقب!
‫حالا!
‫تو چه مرگته؟
‫- هی، هی! برو عقب! ‫- یعنی چی...
‫تو چه مرگته، ها؟
‫قرارمون این نبود!
‫- برو به جهنم! ‫- از اینجا برین بیرون!
‫- برو به جهنم! ‫- بیا بریم.
‫- بیا بریم! ‫- به چیزی که می‌خواستیم رسیدیم.
‫بریم.
‫لعنتی!
‫گندت بزنن، مرد.
‫اون چه کاری بود، پسر؟
‫داداش، آروم باش. بریم.
‫لعنتی! برو، برو، برو!
‫پیداتون می‌کنیم!
‫عوضی‌ها!
‫لعنتی. همون آدم‌های تو پمپ بنزین هستن.
‫انگار یه ماشین دیگه‌ست.
‫سرت رو بالا نیار. گوش‌هات رو بپوشون.
‫هی.
‫روبراهیم؟ تعقیبمون کردن یا چی؟
‫اینطور فکر می‌کردم، ‫ولی فکر کنم مشکلی نداریم.
‫خب، می‌تونی اسلحه‌ت رو بذاری سر جاش.
‫ببین، محض اطلاعت...
‫اون دوست من نیست.
‫از کی حرف میزنی؟
‫اون آشغال کثافت که باهاش کار می‌کردی،
‫گفتی دوست منه.
‫قبلا باهاش کار کردی؟
‫آره.
‫ولی دیگه نه.
‫تا حالا ندیده بودم ‫یه نفر اونجوری ناکار بشه، مرد.
‫نه اونجوری، نه از نزدیک.
‫همه‌ش اون اتفاق رو تو ذهنم مرور می‌کنم،
‫با پوتین میزنه تو جمجمه‌ش.
‫باید دخالت می‌کردم.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫نمی‌تونستی جلوش رو بگیری.
‫به قول خودت، اون یه حیوون کثیف‌ـه.
‫این تقصیر اونه. خونسردیش رو از دست داد.
‫تو وظیفه‌ی خودت رو انجام دادی. فراموشش کن.
‫نمیگم مک‌کارتی حقش بود،
‫ولی واسه کلی آدم،
‫مقدار زیادی پولشویی ‫ کرده بود، پس.. اونم بره به جهنم.
‫آره.
‫بره به جهنم.
‫گوش کن، اتفاقی که تو پمپ بنزین افتاد...
‫من عادت ندارم از اینجور کارها بکنم.
‫من... فقط راننده‌م.
‫فقط تو روز بدی مزاحمم شدن.
‫همین رو بگو.
‫چیکار کردین؟ اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫لعنتی!
‫اون پسره‌ی عوضی ترس برش داشت، همین!
‫حق اون کثافت رو گذاشتیم کف دستش.
‫خفه شو!
‫آره، فکر کنم کشتیش، پسر!
‫- خدای من! ‫- برو بمیر! خفه شو!
‫اون عوضی کلی پول به برادرم بدهکاره!
‫خب، تو هم همینطور و تیر خوردی، ابله!
‫کار رو انجام دادیم، مگه نه؟
‫خفه شو!
‫لعنتی.
‫چی می‌خوان، مرد؟
‫خدای من، سرعت نمی‌رفتیم.
‫این ماشین که دزدی نیست، هست؟
‫نه، دزدی نیست.
‫حرف احمقانه‌ای نزن.
‫نمی‌خوام ماشین رو بگردن.
‫- شب بخیر، دوستان. گواهینامه. ‫- سرکار.
‫- ماشین خوبیه. ‫- ممنون.
‫من دنبال یه ماشین مثل همینم.
‫آره، این روزها ‫پیدا کردنشون هر روز سخت‌تر میشه.
‫آره، درسته. تو این منطقه زیاد پیدا نمیشن.
‫- نه. ‫- اهل اینجا نیستین؟
‫نه، از حومه‌ی اشلند هستیم.
‫در واقع، ماشین رو ‫از یه نمایشگاه کلاسیک خریدم.
‫نگفتم می‌خوام همچین ماشینی بخرم.
‫گفتم دنبال همچین ماشینی می‌گردم،
‫یه شول سیاه مدل 1970،
‫آخرین بار چند کیلومتر پیشتر ‫ تو پمپ بنزین دیده شده.
‫امشب تو هیچ پمپ بنزینی نبودیم.
‫نه بابا؟
‫- نه، قربان. ‫- شاگرد مغازه زنگ زد.
‫گفت دعوا شده.
‫امیدوارم همه حالشون خوب باشه.
‫دوست داریم این اطراف آروم باشه.
‫بله، قربان.
‫اون خون‌ـه رو کاپشنت؟
‫آره.
‫هرازگاهی خون دماغ میشه.
‫مگه با تو حرف زدم؟
‫صبر کن، صبر کن. ‫تو بچه‌ی کیث نیستی؟
‫لعنتی، خودتی. جیکوب بودی، درسته؟
‫جیک، آره. چه خبر، کارل؟
‫آخرین باری که دیدمت،
‫فکر کنم 11 یا 12 سالت بود که تو کرسنت بودی.
‫بابات عاشق اون کافه بود.
‫- همیشه تو رو با خودش میاورد. ‫- آره.
‫می‌دونی الان پارکینگ شده، باورت میشه؟
‫فضول‌های عوضی.
‫بابات حالش چطوره؟ ‫خیلی وقته ندیدمش.
‫حالش خوبه.
‫آره، هنوز جمعه‌شب‌ها میره بولینگ.
‫حتما همینطوره. گوش کن چی میگم.
‫بهش بگو به من زنگ بزنه. ‫خیلی وقته باهاش حرف نزدم.
‫باشه، خوشحال میشه.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، دوستان، ‫دیگه بیشتر مزاحمتون نمی‌شم.
‫به کیث بگو منتظر زنگش هستم.
‫ممنون. شب خوبی داشته باشین.
‫واسه خون دماغت برو معاینه.
‫باشه، قربان.
‫بابات پلیسه، ها؟
‫نه، اصلا.
‫اون یکی از دوستان قدیمیشه.
‫از دست شهرهای کوچیک.
‫بابام عادت داشت من و برادرم رو ببره اونجا.
‫قبلا یه ترن هوایی به اسم کراشر داشت.
‫خیلی باحال بود، پسر.
‫ساعت‌ها منتظر می‌موندیم ‫تا فقط سی ثانیه سوارش بشیم.
‫واقعا ارزشش رو داشت.
‫بابا تمام روز میذاشتمون اونجا.
‫دو کیلومتری اینجا ‫یه محل مسابقه‌ی سگ‌ها بود.
‫هیچ وقت نمی‌دونستیم وقتی میومد دنبالمون،
‫حس و حالش چطوریه.
‫هنوز زنده‌ست؟
‫از کجا بدونم. خیلی وقته ندیدمش.
‫هوم.
‫احتمالا با نوشیدنی خودش رو خفه کرده.
‫اصلا یادم نمیاد قیافه‌ش چطوری بود.
‫با خودم می‌گفتم یا عاقبتم مثل اون میشه،
‫می‌دونی، همه اینجور توقع داشتن،
‫یا می‌تونستم بگم: بره به جهنم،
‫کار خودم رو بکنم، بهتر انجامش بدم،
‫به همین سادگی.
‫نه، می‌دونم. ببین کی این رو میگه، نه؟
‫ولی تمام این جریانات، تمام ‫کارهایی که تا الان کردم،
‫واسه این بود که هیلی ‫ فرصت بهتری داشته باشه، می‌دونی؟
‫چون اون هرگز قیافه‌ی من رو یادش نمیره.
‫قطعا همینطوره.
‫زنته؟ ‫[داره صبرش رو از دست میده.]
‫آره.
‫وقتی دیر می‌کنم، خوشش نمیاد.
‫لعنتی، می‌دونم چه حسی‌ـه.
‫می‌دونی منصفانه نیست، نه؟
‫تو الان اسم من رو می‌دونی،
‫ولی من اسمت رو نمی‌دونم.
‫می‌میری اسم خودت رو بذاری جان،
‫رایان یا هر چیزی؟
‫آره، اسمم جان رایان‌ـه. ‫خوب حدس زدی.
‫اینا قبلا ازمون رد نشدن؟
‫چرا، فکر کنم.
‫لعنتی.
‫لعنتی. داره بهمون نزدیک میشه.
‫لعنتی، اسلحه داره.
‫- بزن کنار! ‫- لعنتی!
‫پاشو.
‫چرا می‌خوان بکشنمون؟
‫لعنتی! تیرم تموم شد.
‫تو داشبورد رو نگاه کن.
‫دارمت، دارمت.
‫نه، نه، نه! لعنتی! ‫اینم خالیه، مرد.
‫هیچی دیگه نیست. لعنتی!
‫اینجا مشکلی نداریم، نه؟
‫کجا رفتن؟
‫یالا.
‫بریم.
‫این طرف جاده نیست!
‫لعنتی!
‫چی؟ چی؟ چی؟ ‫همینطور برو، مرد!
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫نقشه‌ نمی‌تونه این باشه، نه؟
‫یعنی، نمیشه از روشون رد بشیم؟
‫- دستت رو از شیشه بده بیرون. ‫- چی؟
‫دست کوفتیت رو از شیشه بده بیرون!
‫دست‌هاتون رو جایی بذارین که ببینم.
‫آروم بیاین سمت من.
‫من نباید بمیرم، مرد. ‫نباید بمیرم.
‫نباید...
‫آروم باش و برو بیرون.
‫یالا، آروم.
‫خوبه.
‫تو، آستینت رو بزن بالا.
‫چی؟
‫گفتم آستین کوفتیت رو بزن بالا!
‫پیدات کردیم.
‫لعنتی.
‫پیداش کردیم!
‫بدون شاتگانت، اصلا...
‫گنده لات نیستی، مگه نه؟
‫لعنتی، همین رو کم داشتیم.
‫آره.
‫خودشه؟
‫یه چیزی بگو.
‫می‌خوای چی بگم؟
‫بگو می‌خوای...
‫مغزم رو بترکونی.
‫بگو.
‫مغز کوفتیت رو می‌ترکونم.
‫اون نیست، مرد. اون نیست.
‫اون فقط راننده‌ست، مرد.
‫من اونجا بودم، ‫می‌تونم بهت بگم کار اون نبود.
‫من اسم کسی که دنبالش هستین رو نمی‌دونم،
‫اما اینو بهتون میگم که ما نمی‌دونستیم...
‫که اون قراره چنین کاری بکنه.
‫تو چی؟ تو اسمش رو می‌دونی؟
‫نه.
‫پولم چی؟
‫می‌دونی پول من چی شد؟
‫نه. اونا چنین چیزی رو به من نمیگن. ‫من راننده هستم.
‫هوم.
‫تو حرف زیادی برای گفتن نداری، مگه نه؟
‫اگه چشماتو از حدقه در بیارم چی؟
‫اون موقع حرف میزنی؟
‫اینجا رو ببین. شاید متاهل باشی.
‫شاید بهتر باشه بهش زنگ بزنم.
‫ای عوضی...
‫زانو بزن و دستاتو بذار رو زمین.
‫زانو بزن.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫زانو بزنین!
‫میشه در این مورد حرف بزنیم؟
‫باشه.
‫من یه...
‫من اخیرا از ناحیه‌ی سر جراحت داشتم...
‫برای همین می‌خوام مطمئن باشم ‫که اینو درست فهمیدم یا نه.
‫شما پول منو ندارین.
‫شما اسم اون کسی که...
‫سر منو ترکوند رو نمی‌دونین.
‫ما می‌تونیم درستش کنیم. ‫ما می‌تونیم اونو پیدا کنیم.
‫ما می‌تونیم اسمش رو پیدا کنیم، پولت رو ‫بهت بدیم. همه‌ی این کارا رو می‌تونیم بکنیم.
‫- اما اگه ما رو بکشی... ‫- اگه شما رو بکشم؟
‫اگه شما رو بکشم؟
‫فکر کردم من اینو روشن کردم...
‫که هیچ کسی نمی‌تونه از من دزدی ‫کنه و بعدش زنده بمونه.
‫هیچ کسی؟ اون چی؟
‫چی داری زر میزنی؟
‫اون عوضی استثناست؟
‫چرا از پسرت نمی‌پرسی که...
‫چطوری اونا فهمیدن چی توی گاوصندوق بوده، فرانک.
‫- خفه شو! ‫- بگو فرانک.
‫در مورد معامله‌ی خودش ازش بپرس.
‫- بابا، اون یه دروغگوئه. ‫- چرا بهش نمیگی، شان؟
‫چقدر سهم به تو می‌رسید؟
‫- به حرفاش گوش نکن! ‫- فکر می‌کنم نصفش.
‫- فکر می‌کنی نصفش بود؟ ‫- خفه شو!
‫- فکر می‌کنم نصف بوده. ‫- خفه شو.
‫تو منو به فنا دادی؟
‫نه، نه، نه. اینجوری نیست.
‫- اینجوری نیست. ‫- به من دروغ نگو.
‫- نمیگم. ‫- به من دروغ نگو.
‫تو یه خائنی.
‫پسر خودم.
‫عوضی.
‫باید منو می‌کشتی.
‫تو باید منو می‌کشتی!
‫من نمی‌خواستم تو رو بکشم.
‫قرار همین بود! تو خرابش کردی!
‫چرا گفتی می‌خوای بمیره؟
‫- من اینو نگفتم. ‫- چرت نگو!
‫تو گفتی که می‌خوای اون بمیره.
‫خفه‌خون بگیر. خفه‌خون بگیر!
‫- «بکشیدش و همه چیو بردارین.» ‫- اینقدر دروغ نگو!
‫من شنیدم که گفتی «بکشیدش ‫و همه چیو بردارین.»
‫این چیزی بود که من شنیدم، فرانک.
‫- اون گفت... ‫- لعنتی!
‫- خیلی خب. ‫- هی!
‫لعنتی!
‫ما این عوضی‌ها رو می‌کشیم...
‫و بعد ما حرف میزنیم.
‫بابا، نگهش دار!
‫اه!
‫کارت خوب بود.
.::ارائه شده توسط وبسایت تهران موویز ::.
‫اوه.
‫حالت خوبه؟
‫چه خبره؟ چی شده؟
‫هی.
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫من نمی‌تونم...
‫- چی؟ ‫- من نمی‌تونم نفس بکشم.
‫تکیه بده. تکیه بده.
‫- من به اسپری تنفسیم نیاز دارم. ‫- هی.
‫گوش کن به من. گوش کن.
‫- من به اسپری تنفسیم نیاز دارم. ‫- نفس بکش.
‫- من نمی‌تونم... ‫- فقط یه نفس بکش.
‫نفس بکش. نفس بکش.
‫- آروم باش. ‫- من اسپری تنفسیم رو میخوام.
‫من نمی‌تونم...
‫کدوم گوریه؟
‫من بهش نیاز دارم.
‫آروم باش، آروم باش.
‫فقط نفس بکش، باشه؟ آروم باش.
‫خیلی خب،‌ آروم باش.
‫به دخترت فکر کن، باشه؟
‫اسمش هیلیه، آره؟
‫یادمه که اینو گفتی چون این اسم خواهرمه.
‫هیلی، اسم خوشگلیه.
‫آروم باش، باشه؟
‫نفس بکش.
‫فقط نفس بکش.
‫آروم باش.
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌تونم بذارم اینجا بمیری.
‫این ماشین پدرمه.
‫این مایه‌ی مباهات و خوشحالی اون بود.
‫حالت خوبه؟
‫می‌تونی در مورد اون به من بگی؟
‫آره، اون خوب بود.
‫یکم زیادی خوب بود.
‫این نقطه ضعفش بود.
‫اون همیشه بهترین خصوصیت‌های ‫همه رو می‌دید.
‫این به نظر من ضعف نیست.
‫خب، آدما عوضین، اونا سوءاستفاده می‌کنن.
‫اون به خودش زحمت می‌داد که به بقیه کمک کنه،
‫از خودش مایه میذاشت.
‫این نزدیک بود به قیمت زندگی مشترکش تموم شه.
‫یادمه که وقتی چند سال نبودم...
‫قبل ازش خواستم این کارو نکنه، اما اون...
‫اون هر آخر هفته ۵ ساعت یه مسیر ‫رو رانندگی می‌کرد...
‫برای یه ملاقات ۲۰ دقیقه‌ای، هر آخر هفته.
‫و اون کاملا حق داشت به من ‫به دید یه آدم آشغال نگاه کنه،
‫اما هیچ وقت این کارو نکرد.
‫اون فقط به من انگیزه می‌داد.
‫خب...
‫بقیه‌ی خانواده‌ام اینقدر مهربون نبودن.
‫این تنها چیزیه که از اون برام مونده.
‫پس درها رو محکم نبند.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫من خوبم.
‫اونا می‌خواستن ما رو بکشن. ‫اینو می‌دونی که؟
‫هر چیزی که می‌گفتیم ‫این قضیه رو تغییر نمی‌داد.
‫تو کار درست رو کردی.
‫اگه اون کار رو نمی‌کردی...
‫ما الان جای اونا اونجا...
‫روی زمین بودیم.
‫فهمیدی؟
‫من می‌خوام یه تماس تلفنی بگیرم...
‫و بهشون بگم که دیر میایم.
‫فقط آروم باش. به نفس کشیدن ادامه بده.
‫خیلی خب، زرنگ خان، کدوم گوری هستی؟
‫گوشی رو بده به اون. مسخره بازی بسه. ‫گوشی رو بده به اون!
‫بهتره خبر خوبی داشته باشی.
‫- آره،‌ اون زنگ زده. ‫- دیر کردی.
‫می‌دونستی فرانک هنوز زنده‌ست؟
‫- چی؟ ‫- اون زنده بود.
‫نمی‌دونم چطور رد ما رو گرفتن...
‫اما این قضیه ختم به خیر نشد.
‫این گندکاری هی داره بدتر میشه.
‫هیچ کدوم از این اتفاقا نمی‌افتاد...
‫اگه لئون مثل یه روانی رفتار نمی‌کرد.
‫و حالا شان مرده، اون نیازی به ‫سهمش نداره.
‫پس ۲۵ هزار دلار کمتر چه اهمیتی داره؟
‫چرا نمیشه بیخیال این قضیه بشیم؟
‫داری به من میگی که چطور ‫این قضیه رو مدیریت کنم؟
‫این کاریه که الان می‌کنی؟
‫یه لطفی بکن. فراموش نکن ‫داری با کی حرف میزنی.
‫گوش کن، من درک می‌کنم، فقط...
‫این بچه خوب از پس خودش بر اومد.
‫اون هوای منو داشت. اون عالی بود.
‫میشه بیخیال شیم؟
‫اونو بیار پیش من. ‫فقط می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫اگه بدون اون بیای...
‫آرزو می‌کنی کاش فرانک تو رو کشته بود.
‫من این چیزتو پیدا کردم.
‫ممنون.
‫اینو از کجا گرفتی؟
‫- وسایل منو گشتی؟ ‫- نه، خودش افتاد.
‫این پسرته؟
‫آره.
‫اون هفت هشت سالشه؟
‫نه، الان حدودا ۱۵ سالشه.
‫۱۵؟
‫هی.
‫هوم.
‫وای.
‫هی، من فقط...
‫می‌خواستم تشکر کنم برای...
‫اینکه کمکم کردی نفس بکشم.
‫- خواهش. ‫- ممنون.
‫آره، ما رسیدیم. ‫اونا دارن سمت تو میان.
‫اون بخیه نیاز داره.
‫من به ماشین رسیدگی می‌کنم.
‫ای خدا!
‫در این مورد می‌خوایم چکار کنیم؟ ها؟
‫صداتو بیار پایین. کمکش کن.
‫به من دست نزن.
‫بیا بریم.
‫تو ۲ دقیقه وقت داری که ‫به مکان مورد نظر برسی.
‫حله، حله.
‫هنوز بچه‌ات رو می‌بری ماهیگیری؟
‫آره، هرازگاهی.
‫من قبلا به میل کریک می‌رفتم.
‫اونجا ماهی‌های کپور خوبی داره.
‫ولی فقط بابام ماهی می‌گرفت.
‫من دوربین رو نگه می‌داشتم.
‫ما هر صبح یکشنبه می‌رفتیم اونجا.
‫اون میومد دم در...
‫با یه ماشین داغون...
‫از چند کیلومتر دورتر بوق میزد.
‫همیشه دیر می‌کرد.
‫یه روزی من جلوی در خونه نشسته بودم...
‫و از زمان معمول بیشتر طول کشید.
‫یه ساعت گذشت.
‫و یه ساعت بعدش.
‫و می‌دونستم اون دیگه نمیاد.
‫و اون نیومد..
‫۱۲ سال پیش.
‫کیه که همینجوری...
‫بچه‌اش رو ول کنه؟
‫من هیلی رو برمیدارم...
‫میرم و خاطرات جدیدی رو می‌سازم.
‫خاطرات قبلی رو پاک می‌کنم.
‫«اد ملورا».
‫این به زبون لاتین یا همچین چیزیه. ‫معناش «شروع‌های جدید» هست.
‫مامانم اینو روی بازوش تتو کرده بود.
‫فکر کنم نمی‌دونست معناش چیه.
‫من از این خوشم میومد. به من ‫امید می‌داد.
‫باعث می‌شد که به یه آینده‌ی جدید ‫فکر کنم.
‫فکر می‌کنم درستش «سمپر اد میلیورا» ‫هست.
‫«به سوی چیزهای بهتر.»
‫خوبه.
‫«به سوی چیزهای بهتر.»
‫بچه‌ات دیگه از چی خوشش میاد؟
‫اون یه نوجوونه.
‫اون از رانندگی با سرعت زیاد خوشش میاد.
‫بعضی وقتا اونو سوار این ماشین می‌کنم.
‫یه روزی این ماشین اون میشه.
‫خوش به حالش.
‫ماشین خوبیه که باهاش رانندگی یاد بگیری.
‫ولی مراقب باش.
‫طولی نمی‌کشه که کلیدش رو کش میره ‫و باهاش دخترا رو سوار می‌کنه.
‫الانم این کارو می‌کنه؟
‫وای خدا، اصلا دوست ندارم...
‫هیلی به اون سن برسه.
‫کارهایی که من توی ۱۵ سالگی می‌کردم...
‫من هر کثافتی رو که...
‫میومد سمتم می‌ترسوندم.
‫همیشه یه چوب بیسبال دستم بود.
‫هیچ کسی لیاقت اونو نداره.
‫حداقل توی این شهر.
‫فقط امیدوارم هیچ وقت نفهمه ‫که من یه نفرو کشتم.
‫اینو مطمئنم.
‫اینم از بتمن.
‫می‌خواستی کجا بری؟
‫چی؟
‫می‌خواستی کجا بری؟
‫تو گفتی می‌خوای از اینجا بری.
‫یه زندگی بهتر با دخترت شروع کنی.
‫کجا می‌رفتی؟
‫فکر نکنم خوب باشه اینو به تو بگم.
‫دیدی؟ دارم یاد میگیرم.
‫اون چرت و پرتا رو فراموش کن.
‫جایی رو داری که خانواده داشته باشی؟
‫یه جایی که بتونی بری؟
‫جایی رو داری که اگه لازم باشه ‫بتونی بری اونجا؟
‫باید به حرکت بعدیت فکر کنی.
‫چی داری میگی؟
‫ما باید بریم.
‫چراغ سبزه.
‫حالت خوبه؟
‫هی!
‫گم شدی؟
‫اوه، این دلقک.
‫اول شما.
‫خوشحالم که دیدم زود خوب شده.
‫عوضی کوفتی.
‫گور باباش.
‫جای خوبیه.
‫حالت خوبه؟
‫اون منتظره.
‫بهتره سریع بریم.
‫هی، هی...
‫اون خوشحال نیست.
‫خیلی خب، صبر کنین، آقایون.
‫بیخیال.
‫- آروم باش، عوضی. ‫- شرمنده.
‫معذب میشی،‌ خانم کوچولو؟
‫خیلی خب.
‫دستاتو باز کن، بچه.
‫خیلی خب.
‫این چه کوفتیه؟
‫- اسپری تنفسیمه. ‫- اون بهش نیاز داره.
‫خیلی خب.
‫بجنب.
‫خیلی خب.
‫تو چت شده؟
‫بیاین. دیر کردین.
‫می‌دونی که این عصبانیش می‌کنه، مگه نه؟
‫جیمی، کارت توی قضیه‌ی هایلند خوب بود.
‫- ممنون، رئیس. ‫- بعدی رو خراب نکن.
‫برگرد سر کارت، بی‌مصرف!
‫دارم کارمو می‌کنم.
‫از دست این تازه‌کارا.
‫و این چرا باید مشکل من باشه؟
‫اگه کار رو انجام داده بودی...
‫الان توی یه سلول بازداشتگاه ننشسته بود...
‫که آماده‌ی حرف زدن باشه.
‫کاری که شروع کردی رو تموم کن.
‫عوضی‌ها.
‫تونستین بیاین!
‫عجب شبی بود.
‫ما همدیگه رو ملاقات نکردیم.
‫می‌دونی من کیم؟
‫آره. یعنی بله، خانم.
‫خوبه. تنر خیلی چیزا در مورد تو گفت.
‫من فقط با کسایی کار می‌کنم ‫که تعریفشون رو شنیدم.
‫حتما خیلی خوبه که بالاخره ‫یه پول درست حسابی در آوردی.
‫آره، بابت این فرصت خیلی ممنونم.
‫خب، تو خوب از پس خودت بر اومدی.
‫اگه به کارت ادامه بدی، ‫به جاهای خوبی می‌رسی.
‫ممنون.
‫شنیدم که ماجراهای زیادی ‫براتون پیش اومده.
‫آره، پر ماجرا بود.
‫می‌دونی چطور ما رو پیدا کردن؟
‫نه، این شهر آدمای دهن‌لق ‫زیادی داره. اینو می‌دونی.
‫پس تو شان رو کشتی؟
‫- آره،‌ کارش خوب بود. ‫- آره.
‫آره، خب، بدون اون وضعمون بهتره.
‫اون پدرش رو به چه مبلغی فروخت؟ ‫۲۰۰ هزار دلار؟
‫مطمئنم با پدرش مشکل داشته.
‫احتمالا فقط می‌خواسته تحقیر شدنش رو ببینه.
‫می‌دونی...
‫با این وجدانت به هیچ کجا نمی‌رسی.
‫از عنکبوت‌ها خوشت میاد؟
‫راستش نه.
‫این همون قضیه‌ی مسخره‌ی ‫«با ترس‌هات مواجه شو» هست.
‫دخترم مجبورم می‌کنه آستین بلند بپوشم.
‫- احتمالا تغییرش بدم. ‫- آره.
‫چی میزنی جاش؟
‫نمی‌دونم. شاید یه عقاب.
‫اوه، پرنده‌ی شکاری!
‫پس از پرنده‌ها نمی‌ترسی، نه؟
‫- از پرنده‌ها نه. ‫- نه، موجودات قشنگی هستن.
‫گونه‌های مختلفی دارن.
‫هر کدوم خصوصیات منحصربه‌فرد ‫خودشون رو دارن.
‫پرنده به صورت کلی...
‫نماد آزادیه.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫یه پرنده یهویی وارد خونه‌ات میشه...
‫و از روی پیشخون آشپزخونه‌ات ‫برات صدا در میاره.
‫تو چکار می‌کنی؟
‫تو از کوره در میری. این اتفاق میفته!
‫از اتاق میری بیرون، در رو قفل می‌کنی...
‫وحشت می‌کنی، اونا وحشت می‌کنن.
‫اونا غیرقابل پیش‌بینی میشن...
‫چون اونجا زیستگاهشون نیست.
‫به اونجا تعلق ندارن.
‫پس بذار ازت بپرسم...
‫این جاییه که بهش تعلق داری...
‫یا تو غیرقابل پیش‌بینی هستی؟
‫نه، من به اینجا تعلق دارم.
‫فکر می‌کنم این...
‫من دارم سر به سرت میذارم. ‫با همه‌ی آدمای جدید این کارو می‌کنم.
‫خیلی خب، بیاین بریم سراغ کار. ‫به هر کی ۷۵ هزار دلار می‌رسه.
‫و ۵۰ تا برای تازه‌کار.
‫ممنون.
‫هی، آدم جدیده.
‫نمی‌خوای اونو بشماری؟
‫- مشکلی ندارم، به شماها اعتماد دارم. ‫- بیخیال.
‫این اولین باریه که با هم کار می‌کنیم.
‫بذار یه نصیحتی بهت بکنم.
‫هیچ وقت برای شمردن سهمت ‫ادب به خرج نده.
‫- مشکلی نیست. ‫- داخلش باید ۵۰ هزار دلار باشه.
‫بشمارش. حقته.
‫با این مشکلی نداری؟
‫نه. بفرما.
‫فقط اینجا ۲۵ هزارتا هست.
‫۲۵ هزارتا؟ ۵۰ هزارتا نیست؟
‫آره، من دوبار شمردمش.
‫درسته. من اون پول رو از قبل ‫بهت داده بودم.
‫می‌دونی، اون پول...
‫احتمالا داره توی کل شهر خرج میشه.
‫ممکنه ردش گرفته بشه.
‫ما اینجا یه فرایندی داریم...
‫و تو به اون فرایند گند زدی.
‫چی داری میگی؟ اون چی داره میگه؟
‫چرا به اون نگاه می‌کنی؟ ‫اون بهت کمکی نمی‌کنه.
‫من پولی رو ندزدیدم.
‫اینقدر احمق نیستم.
‫من هیچ وقت این کارو با شماها نمی‌کنم.
‫من این کارو نمی‌کنم. عجبا.
‫من هیچ وقت از شما...
‫هی،‌ ولش کن!
‫ولش کن!
‫ولش کن.
‫تو نمی‌دونی توی گاوصندوق فرانک چی بود!
‫تو اونجا نبودی. تو نمی‌دونی.
‫بلندش کن.
‫به شان بیشتر از این بچه اعتماد داری؟
‫ولش کن! گفت که کار اون نبوده!
‫اون نمی‌تونه نفس بکشه.
‫لوله‌اش رو بهش بده.
‫این؟
‫اون نمی‌تونه نفس بکشه!
‫ولش کن!
‫خواهش می‌کنم...
‫ولش کن!
‫من نباید بمیرم.
‫ولش کن!
‫پول رو از سهم من بردار!
‫ولش کن.
‫ولش کن!
‫کافیه!
‫به حرفاش گوش کن. بذار حرف بزنه.
‫لئون.
‫لئون. توی این قضیه دخالت نکن.
‫اون تو رو هم به فنا داد.
‫افتخارش با تو.
‫لئون، توی این قضیه دخالت نکن. ‫لئون!
‫لعنتی!
‫این چه کاری بود؟
‫گفتم «هیچ کسی آسیب نبینه».
‫من اینجا دارم آتیش خاموش ‫می‌کنم و تو آتیش جدید روشن می‌کنی.
‫فرانک پول آدمای زیادی رو نگه داشته بود.
‫اگه کسی در مورد نقش من...
‫توی این قضیه بفهمه، ‫تو یه جنگ شروع کردی...
‫ببخشید.
‫جنگی که توش نیستی که ببینی.
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫کمک، خواهش می‌کنم!
‫می‌دونی، تو مشکلی نداری.
‫تو یه آشغال دزدی، اما ازت خوشم میاد.
‫اون گفت پول رو برنداشته.
‫تو می‌تونستی پول زیادی به جیب بزنی...
‫اما طمعکار شدی.
‫کسب و کار من بر اساس اعتماد بنا شده.
‫و اگه نتونم بهت اعتماد کنم...
‫لعنتی.
‫نباید اونو تنها بذارم. ‫نباید اونو تنها بذارم!
‫پس برای من مردی.
‫لعنتی!
‫خب، حالا امشب می‌خوای ‫بمیری یا می‌خوای پول بگیری؟
‫تو یه زنیکه‌ی کینه‌ای هستی.
‫خیلی خب، ولش کن.
‫گوشیت رو نگه دار. من باهات تماس می‌گیرم.
‫بگیرش.
‫خیلی خب، من می‌خوام اون جسد‌ها ‫برده بشه.
‫می‌خوام از شر موتورها راحت بشیم.
‫هی!
‫جایی می‌خوای بری؟
‫لعنتی.
‫لعنتی! لعنتی!
‫می‌خوای با من در بیفتی؟
‫لعنتی!
‫اه!
‫لعنت بهت!
‫اه!
‫لعنتی!
‫انگار از من دوری می‌کنی...
‫از من دوری می‌کنی...
‫هی، اریک.
‫رفیقم هم راننده‌ست.
‫زود باش.
‫به اریک بگو که کجا میریم.
‫من اونو ندارم، جنکو.
‫من وقت بیشتری نیاز دارم.
‫یه کاری هست که دو هفته‌ی دیگه ‫گیرم میاد.
‫فقط زمان می‌خوام که پول رو پاک کنم.
‫دو دقیقه وقت داری که ‫به مکان مورد نظر برسی.
‫حله، حله.
‫بخاطر سابقه‌ای که با هم داریم بیخیال میشم، ‫دفعه‌ی بعدی که همو دیدیم...
‫بهتره پول منو داشته باشی.
‫می‌خوای بذاری بره؟
‫نه، فقط می‌خوام بیشتر اذیت بشه.
‫یادت باشه... یادت باشه...
‫همیشه چیزهای بیشتری ‫برای از دست دادن داری.
‫سلام منو به پسرت برسون.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫خیلی خب.
‫آره، تموم شد.
‫پول چی؟
‫صبر کن.
‫بیا بیرون.
‫آره، همینجاست.
‫الو؟
‫صدامو داری؟
‫هنوز نفس می‌کشی. ‫خوش به حالت.
‫باید بخاطر بدهیت به جنکو...
‫میومدی سراغ من.
‫من بدون پرسیدن سوالی پول رو بهت می‌دادم.
‫اما واقعا فکر کردی می‌تونی از من دزدی کنی؟
‫اگه می‌دونستی کار منه، ‫چرا اونو کشتی؟
‫چرا این بچه رو کشتی؟
‫من اونو کشتم؟
‫می‌دونستی چی در انتظارشه.
‫تو فرصت‌های زیادی داشتی ‫که اعتراف کنی.
‫من آدما رو می‌شناسم. ‫اینجوری به اینجا رسیدم.
‫اون بچه نازک‌نارنجی بود. ‫خودت دیدی.
‫اون به درد موادفروشی برای تنر...
‫و این کارای پیش‌ پا افتاده می‌خورد،
‫اما اون خودشو می‌باخت،
‫اون می‌رفت سراغ پلیس‌ها...
‫یا یه نفرو به کشتن می‌داد...
‫بخاطر اینکه کاری که لازم بود ‫رو نمی‌تونست انجام بده.
‫اما تو، تو کسی هستی...
‫که من هیچ‌وقت نتونستم ‫ازش سر در بیارم.
‫زنت رفت زیر ماشین...
‫یه زن پست معتاد و اون ولش کرد که بمیره...
‫و تو در این مورد کاری نکردی.
‫در مورد همسرم حرف نزن.
‫من اونو برات پیدا کردم.
‫اونو دست بسته تحویلت دادم.
‫پشت اون چشم‌ها خشم زیادی بود.
‫اما تو نتونستی خشمت رو آزاد کنی.
‫به جاش التماسم کردی که ولش کنم بره!
‫آره.
‫من هیچ وقت تو رو درک نکردم.
‫اما حالا می‌بینم که دقیقا کی هستی.
‫تو یه آدم بی‌رحمی.
‫و حالا خون اون بچه گردنته.
‫شب پر ماجرایی رو داشتیم،
‫پس دیگه با صحبت در مورد اینکه ‫پیدات می‌کنم سرتو درد نمیارم.
‫می‌دونی این قضیه چطور تموم میشه.
‫آره، می‌دونم چطوریه.
‫من هر حرکت تو رو می‌شناسم.
‫من هر کسی که به فنا دادیش رو می‌شناسم.
‫کل شهر به زودی می‌فهمن.
‫تو وقتت داره تموم میشه، خانم.
‫پس بهتره منو پیدا کنی.
‫تا صبح دووم نمیاری.
‫جایی برای رفتن نداری.
‫پس بهتره سریع منو بکشی.
[افسر مورالس]
‫لعنتی!
‫افسر مورالس هستم.
‫- الو؟ ‫- اون بچه مرده.
‫چی؟
‫مکانیکی قدیمی توی وای‌ویل.
‫خیلی خب، آروم باش. کی مرده؟ ‫چه خبره؟
‫اون بچه، جیک. اون مرده.
‫ما یه واحد رو به اون موقعیت می‌فرستیم.
‫تو کی هستی؟
فیلم و سریال بیشتر در وبسایت تهران موویز .:: TehranMovies.ir ::.
لینک دانلود اپلیکیشن تهران موویز در انتهای سایت .:: TehranMovies.ir ::.
‫بابا، اومدی خونه؟