وبسایت تهران موویز تقدیم میکند .:: TehranMovies.ir ::.
کانال تلگرام تهران موویز @TehranM0vies
‫به نظرت امروز
‫روز خوبی برای این‌که گوشیت رو ‫کنار بذاری نیست؟
‫رئیسمه.
‫می‌خواد بدونه ارائه‌ی دنوِر چی شد.
‫ما امروز صبح داریم اَلی رو
‫می‌بریم دانشگاه.
‫حتی اگه فضایی‌ها به دنور حمله ‫کرده باشن بازم برام مهم نیست.
‫وقتشه با خانواده باشی.
‫صبح بخیر، خانواده!
‫صبح بخیر!
‫سلام!
‫وای، باورم نمی‌شه این آخرین صبحانه‌ایه
‫که تا 4 سال آینده برات درست می‌کنم.
‫خدای من، هلن.
‫اون فقط چند ساعت باهامون فاصله داره.
‫مامان بزرگ!
‫مامان، یه بار دیگه می‌گم، ‫کلیدت واسه وقت‌های ضروریه.
‫اوه، عزیزم.
‫بذار چندتا تخم مرغ تازه برات درست کنم.
‫اینا انگار یه ذره کِش اومدن.
‫هی، پاول.
‫پروازمون فرداست.
‫همین الان باید این اطلاعات رو بفرستم.
‫همیشه پای یه ملاقات کاری وسطه.
‫بیا فقط یه امروز حواست اینجا باشه.
‫اون داره سخت برای خانواده‌اش ‫کار می‌کنه، عزیزم.
‫حالا، اَلی، توصیه‌ام به تو
‫اینه که خودتو توی کتاب‌خونه قایم نکنی.
‫چهار سال آینده
‫بهترین زمان توی زندگیت
‫برای آشنایی با مردهای جوانیه ‫که مورد خوبی برای ازدواج هستن.
‫اَلی دانشجوی پزشکیه، مادر.
‫اون قراره روی درسش تمرکز کنه.
‫خب، آره.
‫ولی، من از کجا بدونم
‫طرف مورد خوبی برای ازدواجه یا نه؟
‫خب، این سوال بسیار خوبیه.
‫وقتی پدربزرگت از من خواستگاری کرد،
‫من یه لیست از معیارهام برای ‫همسر آینده‌ام داشتم.
‫شماره یک...
‫شوخ بودن.
‫هی.
‫این برای توئه.
‫چون آقای تدی رو با خودت نمی‌بری.
‫اوه، مامان.
‫عالیه.
‫ممنونم.
‫باید با اینا یه کتاب برای بچه‌ها درست کنی.
‫من آقای تدی رو برای تو کشیدم،
‫ولی واقعا خوشحال می‌شم
‫اگه وقتش رو داشته باشم و ‫ایده‌ی خوبی به ذهنم برسه.
‫خب، الان که نمی‌خوای
‫دم به دقیقه منو این‌ور اون‌ور ببری
‫کلی وقت داری.
‫می‌تونم بیام دانشگاه.
‫می‌تونم برسونمت کلاس، ‫توی درس خوندن تشویقت کنم...
‫خیلی خب.
‫- ماشین آماده‌ست. ‫- عالیه. من آماده‌ام.
‫خیلی خب.
‫هورا.
‫اوه، امروز این دستمال‌ها لازمت می‌شه.
‫ممنون، مامان.
‫برای رسوندن اَلی
‫می‌خوای یه چیز خوب بپوشی دیگه، ‫مگه نه؟
‫خیلی خب.
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو ‫توی اون یکی اتاق گذاشتم،
‫باتری حسگر دود رو هم عوض کردم.
‫اوه، نزدیک‌ترین خروجی اضطراری هم
‫درست پایین راهرو،
‫بعد از اتاق مشاورتونه.
‫- منم دوستت دارم، بابا. ‫- خیلی خب.
‫بیا اینجا. ‫بیا بغل.
‫بیا اینجا.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫خیلی تلاش کردی،
‫و می‌دونم به هر کاری دست بزنی ‫توش موفق می‌شی.
‫ممنون، مامان.
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫منم دلم برات تنگ می‌شه.
‫خیلی خب. ‫دیگه وقت رفتنه، هلن.
‫باشه. هروقت خواستی بهمون ‫زنگ بزن، روز یا شب،
‫ما میایم دنبالت، باشه؟
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫- خداحافظ. ‫- یه بغل دیگه.
‫خیلی خب.
‫- اوه، خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫- هلن!
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- وایسا ببینم. این هم‌اتاقیشه؟ ‫- تو باید اَلی باشی.
‫من هم‌اتاقی جدیدت، دِینا هستم.
‫آره، خودمم.
‫تو به جلسه آشنایی سال اولیا می‌ری؟
‫اونا که رفتن پدر و مادرت بودن، درسته؟
‫آره. ‫چطور؟
‫خیلی خب، باید اینو دربیارم.
‫ما قرار نیست به یه جلسه‌ی مسخره بریم.
‫می‌خوایم...
‫بریم مهمونی.
‫باورم نمی‌شه
‫که 18 سال تو یه چشم به هم زدن گذشت.
‫باورم نمی‌شه که داریم اینجا ولش می‌کنیم.
‫یادته که قبلا می‌پریدیم رو تَرکِ موتورم
‫و می‌زدیم به دل جاده؟
‫- و بعدش... ‫- ما و اَلی.
‫اون بهترین چیزی بود که برامون اتفاق افتاد.
‫کاملا باهات موافقم.
‫ولی شاید وقتشه که
‫دوباره ماجراجویی‌هامون رو شروع کنیم.
‫شاید.
‫می‌دونی، الان که اون دیگه به ما ‫نیاز نداره.
‫اوضاع رو همون‌طوری که بود دوست داشتم.
‫بیا فقط...
‫بیا یه‌کم بیشتر اینجا بمونیم.
‫شاید زنگ بزنه.
‫خب، اگه چیزی خواستی، ‫بهمون زنگ بزن، باشه؟
‫بهت افتخار می‌کنم، پسر.
‫خیلی دلمون برات تنگ می‌شه، عزیزم.
‫هی.
‫خیلی خب. ‫روز شکرگزاری می‌بینم‎تون.
‫دوستتون دارم.
‫دوستت داریم.
‫خیلی خب. ‫سه شنبه می‌بینمت، رفیق.
‫غذای رستوران بارزتی رو می‌خوای ‫یا رستوران تایلندی رگنت؟
‫البته که بارزتی.
‫پس بارزتی.
‫می‌بینمت.
‫خداحافظ، ایمی.
‫خداحافظ، بن.
‫هی!
‫بنفشه‌ها رو نخور!
‫خیلی خب. ‫باید یه صاحبی داشته باشی.
‫امان از سگ‌ها.
‫عزیزم، سگه رو دیدی؟
‫البته که دیدم.
‫خیلی بامزه بود.
‫آره.
‫دوتا زبونه واسه دو طرف میز.
‫هی.
‫پروازم چند ساعت دیگه‌ست.
‫امیدوارم ارائه‌ات خوب پیش بره.
‫می‌خواستم...
‫که قبل از رفتن بتونیم
‫صحبت‌مون رو تموم کنیم.
‫می‌دونی، صحبت درباره آینده‌مون رو می‌گم.
‫امروز روز سختی بوده.
‫می‌شه وقتی برگشتی درباره‌اش حرف بزنیم؟
‫آره.
‫باشه.
‫می‌دونم، آقای تدی.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫بیا بهش پیام بدیم.
‫نظرت؟
‫[سلام عزیزم. تو فکرت هستم. ‫دانشگاه چطوره؟]
‫کیه؟
‫مامانمه.
‫خیلی خب.
‫- بزن بریم. ‫- باشه، بریم!
‫باورم نمی‌شه دخترا رفتن دانشگاه.
‫زوئی از وقتی رفته یه بار هم ‫بهم زنگ نزده.
‫اَلی هم همین‌طور،
‫تازه وقتی هم به پیام‌هام جواب می‌ده،
‫همش ایموجی‌هایی می‌فرسته ‫که معنیش رو نمی‌فهمم.
‫چطوره شما دوتا شنبه‌ی بعدی با من بیاین
‫بریم یوگا با کاسه آوازخوان؟
‫برای ناراحتی و غم و غصه و اینا عالیه.
‫من پایه‌ام،
‫البته اگه بعدش بتونیم نوشیدنی بزنیم.
‫پرواز پاول نشسته.
‫الانا دیگه باید برسه.
‫شماها شروع به خوردن کنید.
‫من یه زنگی بهش می‌زنم.
‫هنوز به‌خاطر این‌که
‫هفته پیش گذاشتم تا دیروقت ‫بیدار بمونه ناراحتی؟
‫باشه. ‫آره، حتما.
‫20 دقیقه دیگه می‌بینمت.
‫آره.
‫تو هیچ وقت نمی‌تونی منو متوقف کنی!
‫آهنگ «تاب‌ثامپینگ» بهم قدرت می‌ده،
‫و اصلا هم بابتش خجالت نمی‌کشم.
‫کلاسیک دوست داشتن که خجالت نداره.
‫وقتی 17 ساله بودم و پر از استرس، ‫اون آهنگ خیلی بهم کمک کرد.
‫جالبه که آهنگ‌های دوران دبیرستان رو
‫هنوز گوش می‌دیم، نه؟
‫حالا که بحثش شد، تو همون بابایی هستی ‫که توی دبیرستان کارلتون دیدمش؟
‫من هلن هستم. ‫مادر اَلی استیونز هستم.
‫بن تولمن.
‫فکر کنم توی جلسه اولیا و مربیان ‫هم‌دیگه رو دیدیم.
‫- هی. ‫- سلام.
‫- درسته. ‫- آره
‫آره، پسرم اسکایلر، با اَلی ‫توی یه دبیرستان بودن.
‫گفتم آشنا هستی ها.
‫داری پزشکی می‌خونی.
‫دام‌پزشکی، سال چهارم هستم.
‫و تو یه هنرمندی، آره؟
‫تصویرگر فنی.
‫بیشتر برای دفترچه راهنمای مبلمان.
‫اوه، پس واسه همینه که
‫اون دستورالعمل‌ها اینقدر ساده ‫و راحت هستن.
‫خودمم.
‫دیگه باید برم سفارشم رو بگیرم.
‫راستش باید برم اون یکی بچه‌امو
‫از پیش مادرش بردارم،
‫ولی از دیدنت خوشحال شدم.
‫- منم خوشحال شدم. ‫- بیا. بریم.
‫وای، چیپ، چه حرکتی. ‫ایول.
‫هی. ‫کجایی؟ خوبی؟
‫خونه‌ای؟
‫پس یعنی نمیای؟ ‫همه منتظرت هستن.
‫خداحافظ.
‫اومدم خونه می‌بینمت.
‫خب، بعد از رفتن اسکایلر به دانشگاه
‫چه حسی داری که تنها بچه‌ی خونه هستی؟
‫خب، خوبه که بیشتر بهم توجه می‌شه،
‫ولی دیگه زیادیش بده.
‫اوه، آره بابا، نه.
‫بیا.
‫- هی، بابا؟ ‫- بله؟
‫خوبی؟
‫چون شنیدم مامان به مارک گفت
‫که اگه با یکی آشنا بشی ‫حالت بهتر می‌شه.
‫من خوشحالم، بچه جون.
‫پس چرا مامان این حرف رو زد؟
‫ببین، باوجود تو،
‫تحصیل دام‌پزشکی،
‫و این دوتا حیوونِ تنبل و بی‌حال،
‫دیگه واسه چیز دیگه وقت ندارم.
‫نگران من نباش، باشه؟
‫باشه.
‫بیا. حداقل وانمود کن یه چیزی می‌خوری.
‫اول خودت.
‫بین خودمون باشه.
‫هی!
‫دوباره داری می‌ری؟
‫فکر کردم تا هفته بعد اینجایی.
‫پیشنهاد ترفیع بهم دادن...
‫معاون بخش توسعه مشتریان.
‫تبریک می‌گم، عزیزم!
‫کارش توی دفتر جدیدمون در «ماونتن وست» هست.
‫توی دنور.
‫توی دنور؟
‫خب، زندگی اینجامون چی می‌شه؟
‫فکر کنم خودم باید برم.
‫راه دور؟
‫تازه امیدوار بودم که دیگه ‫کمتر مسافرت بری.
‫آره. ‫منم به زندگی دور از هم فکر نمی‌کردم.
‫به خودم می‌گفتم که این احساس ‫گذرا هست،
‫ولی این کار توی دنور باعث شد بفهمم...
‫چی رو... بفهمی؟
‫ما از هم دور شدیم.
‫عزیزم، اگه واقعا می‌خوای بری دنور،
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫قضیه فقط دنور نیست.
‫هلن، فکر می‌کنم باید جدا بشیم.
‫فقط این‌که...
‫این رابطه...
‫دیگه جواب نمی‌ده.
‫نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫فقط می‌خوام کاری که به نفع ‫جفت‌مون هست رو انجام بدم.
‫باشه.
‫نه، نه، نه.
‫فکر کنم این...
‫این احساس واقعیت نیست.
‫دچار بحران میانسالی شدی.
‫من می‌رم توی دفتر بخوابم،
‫تا جفت‌مون یه‌کم خلوت کنیم.
‫من تا یه ماه دیگه می‌رم دنور.
‫بیستمین سالگرد ازدواج‌مون دو هفته دیگه‌ست.
‫ما از هم جدا نمی‌شیم.
‫خداحافظ، هلن.
‫ما از هم جدا نمی‌شیم.
‫ما از هم جدا نمی‌شیم...
‫ما از هم جدا... نمی‌شیم.
‫جدا می‌شین؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، می‌دونم چقدر از رفتن اَلی ‫ناراحت بودی،
‫برای همین مرغ سرخ کردم.
‫می‌خواستم درست غذا بخوری.
‫بین تو و پاول چه اتفاقی افتاده؟
‫انگار یه اتفاق وحشتناک افتاده.
‫با هم بحث کردیم و اونم رفت ‫توی دفترش بخوابه.
‫درباره چی بحث می‌کنید؟
‫فکر می‌کنیم از هم فاصله گرفتیم ‫و اونم داره به دنور می‌ره.
‫بدون تو که نه، نمی‌ره.
‫من می‌م دوش بگیرم.
‫باید یه کاری کنی.
‫چه‌جوری می‌خوای نظرش رو عوض کنی؟
‫صبر می‌کنم به خودش بیاد
‫و بفهمه که برای بخشیده شدن ‫باید بهم التماس کنه.
‫ازدواجه که مثل مسابقه نیست، عزیزم.
‫اگه یه چیزی خراب شده، ‫باید سعی کنی درستش کنی.
‫چند بار حرفی که مادرم می‌زد رو بهت گفتم؟
‫«هرچی بیشتر بهش رسیدگی کنی،
‫عشق بیشتری ایجاد می‌شه.»
‫ازدواج بدون توجه و رسیدگی پژمرده می‌شه.
‫من و پدرت هر روز خدا
‫روی ازدواج‌مون کار می‌کردیم.
‫ببخشید که ازدواج من به خوبیِ
‫ازدواج تو و بابا نیست.
‫جدایی که انتخاب من نیست.
‫کاش برای یک بار هم که شده ‫ازم حمایت می‌کردی.
‫فهمیدم.
‫برای شام دعوتش کن.
‫یه چیزی با هم بخورید.
‫اوه، و آماده باش که واقعا بهش گوش کنی.
‫و آره، اون لباس آبیت رو بپوش.
‫باعث می‌شه چشمات قشنگ‌تر بشن.
‫دوباره تویی که.
‫تو سگِ کی هستی؟
‫باشه، باشه، باشه.
‫گشنته؟ ‫تشنه‌ای؟
‫من غذای سگ ندارم، ‫ولی می‌تونم یه‌کم آب برات بیارم.
‫بفرما.
‫انگار خوب غذا خوردی.
‫حتما الان یکی حسابی دلش ‫برات تنگ شده.
‫چطوره بری خونه‌تون و گل‌های منو ‫ول کنی به امون خدا؟
‫خدافظی.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫واو.
‫خوشگل شدی.
‫ممنونم.
‫حالا بگیر بشین، ‫تا ببینم باید چیکار کنیم.
‫من آماده‌ام که واقعا به حرفات گوش بدم.
‫ممنون، ولی من فقط اومدم که ‫این رو بهت بدم.
‫یه عذرخواهی؟
‫[دادخواست طلاق]
‫انگار رسمیه.
‫گفتم اگه جدایی‌مون رو نهایی کنیم
‫همه چی آسون‌تر می‌شه.
‫و یه شانس برای شروع دوباره بهمون می‌ده.
‫یه شروع دوباره؟
‫به این می‌گی به هم زدن ازدواج؟
‫نه. ‫نه.
‫ببخشید.
‫دارم درست توضیح نمی‌دم.
‫فکر می‌کنم خیلی چیزها رو توضیح دادی.
‫فقط درباره‌اش چیزی به اَلی نگو.
‫حالا که داره توی دانشگاه مستقر می‌شه
‫نباید فکرش با این چیزها مشغول بشه.
‫نه، درست می‌گی.
‫می‌تونیم بعد از این‌که کارهای طلاق رو
‫انجام دادیم بهش بگیم.
‫هلن...
‫امیدوارم بتونیم مثل دوتا دوست تمومش کنیم.
‫خب، اینم یه غذای سگِ دوستانه.
‫حالا لطفا برو.
‫هی.
‫روغن ماشینت رو عوض نکردم.
‫می‌خوای آخر هفته بیام؟
‫لطفا فقط از اینجا برو.
‫اوه! ‫بیخیال بابا.
‫پاول، دیگه چی می‌خوای بگی؟
‫بازم تویی.
‫میتونم...
‫می‌شه قلاده‌ات رو ببینم؟
‫نداری که.
‫خیلی خب.
‫یه کاری می‌کنیم.
‫می‌تونی امشب بمونی،
‫ولی نه چیزی رو می‌جَوی،
‫نه بپر بپر می‌کنی،
‫نه مبلمان رو خراش می‌دی.
‫رفتار سگ‌طوری نداریم. ‫باشه؟
‫خیلی خب.
‫رو چیزی خراش نندازی ها.
‫ایناهاش.
‫فقط یه لحظه طول می‌کشه.
‫الو؟
‫سلام.
‫من هلن استیونز هستم.
‫دیروز توی بارزتی
‫هم‌دیگه رو دیدیم.
‫من... شماره‌ات رو از داخل فهرست ‫راهنمای دبیرستان کارلتون پیدا کردم.
‫هلن. ‫هی.
‫آه...
‫من دیگه می‌خواستم برم بخوابم.
‫چی شده؟
‫نه. ‫خب.
‫فقط این‌که...
‫یه سگ توی خونه‌ی منه.
‫که نمی‌ره،
‫و گفتم از اونجایی که تو دام‌پزشکی،
‫شاید بتونی بهم بگی که ‫باید چیکار کنم.
‫سگه چطوری وارد خونه‌ات شد؟
‫من گذاشتم بیاد داخل،
‫و بعدش چون گرسنه به‌نظر میومد ‫بهش غذا دادم،
‫و امشب هم بدترین شب زندگیم رو داشتم،
‫و دیگه نمی‌تونستم شاهد درد و ‫رنج بیشتری توی این دنیا باشم،
‫ولی الان اون اینجاست،
‫حالا چیکار کنم؟
‫انگار اوضاع خوبی نداری.
‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم سر تو خالیش کنم.
‫نه، نه. ‫مشکلی نیست.
‫من امروز یه مریض داشتم
‫که عملا سعی کرد چشمام رو دربیاره.
‫گربه‌ست دیگه.
‫ببین، چطوره فردا سگه رو
‫بیاری کلینیک؟
‫ببینم چیپ شناسایی داره یا نه.
‫آدرس رو برات می‌فرستم.
‫ممنونم
‫من اهل خانواده‌ای هستم که کلا ‫و به هیچ وجه سگ‌دوست نیستن،
‫برای همین اصلا نمی‌دونم
‫که باید با یه چهارپای دونده چیکار کنم.
‫خوشحال می‌شم کمک کنم.
‫فردا می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫بعدش اون با یه سینی از...
‫اوه، نه، نمی‌خوام. ‫خیلی ممنون، سیرم.
‫اوه، باید برم بخوابم.
‫8 صبح کلاس دارم.
‫نمی‌تونی از کسی جزوه برداری؟
‫باید درباره‌ی رفتن به خونه
‫و رفتن به مهمونی و اینا صحبت کنیم.
‫من می‌رم درس بخونم.
‫اون هفته میان ‌ترم دارم.
‫باشه، من می‌دونم تو باهوشی،
‫ولی تو الان دیگه دانشگاهی.
‫چرا سعی نمی‌کنی یه‌کم حال کنی؟
‫شاید بتونیم بریم بازی
‫و من بعدش درس بخونم؟
‫بله که می‌تونی!
‫واقعا تاثیر بدی روم داری.
‫اون نمی‌فهمه
‫که یه روز به عنوان یه زن 43 ساله
‫از خواب بیدار می‌شه
‫و می‌بینه چون زیادی حوصله سر بر بوده ‫شوهرش ولش کرده.
‫هی، من حوصله سر بر هستم؟
‫بیاین جلو، پاهاتون رو به کار بندازید.
‫صبح بخیر.
‫سلام، عزیزم!
‫سلام، مامان. ‫می‌گم تو شلوار جین روشن منو ندیدی؟
‫نه، ولی...
‫دنبالش می‌گردم.
‫خوبی؟ ‫صورتت پف کرده.
‫پف کردم؟
‫ببین.
‫امکان نداره. ‫تو سگ گرفتی؟
‫خب، تو خیابون ول بود،
‫ولی گذاشتم شب رو بمونه ‫چون بیرون خیلی سرد بود.
‫عجب، مامان، دیگه چی؟
‫نکنه قراره توی تعطیلات بهار از ‫اورست بالا بریم؟
‫نه، نه، نه.
‫جفت پاهای من روی زمینه.
‫خیلی بامزه‌ست. ‫اسمش چیه؟
‫خب، ‫والا قلاده و آویز نداره،
‫ولی فکر کنم می‌تونم اِلمر صداش کنم
‫چون می‌خواد مثل چسب بهم بچسبه.
‫باید برم سر کلاس.
‫خیلی خوبه که سگ گرفتی.
‫دوستت دارم!
‫هی.
‫ببخشید.
‫به جای این‌که دوباره بخونیمش،
‫به بحث پیشرفته
‫درمورد
‫ساختارهای رزونانسی
‫می‌پردازیم.
‫امیدوارم همه حواسا جمع باشه.
‫اسلاید بعد، لطفا.
‫این توی امتحان میاد.
‫اصلا منطقی نیست که مطالعه نکرده باشید،
‫ولی مطمئنم همه خوندید.
‫آماده؟ ‫صفحه 3.
‫سلام، مامان.
‫اوه!
‫اوه، واسه پاول یه سگ گرفتی!
‫چه فکر فوق‌العاده‌ای!
‫سلام، خوش‌تیپ.
‫سلام. ‫آره. آره.
‫وایسا ببینم. ‫اینجا چه خبره؟
‫مامان، تو از سگ‌ها متنفری.
‫خب راستش، ‫فکر کنم الان می‌تونم بهت بگم.
‫این پدرت بود که از سگ‌ها خوشش نمیومد.
‫من فقط جبهه رو حفظ می‌کردم.
‫خب، این سگه یه ولگرده که نمی‌ره،
‫برعکس پاول،
‫که دادخواست طلاق داده
‫و می‌خواد قبل از رفتن به دنور ‫«ترتیب همه چیز رو بده».
‫تو...
‫بله. به توصیه‌ات که گفتی ‫عقب‌نشینی کنم عمل کردم.
‫- تو... ‫- جواب نداد.
‫تو باید...
‫من نمی‌تونم ازدواجم با پاول رو درست کنم...
‫تو باید...
‫چون نمی‌دونم دلیلش برای جدایی چیه.
‫الان می‌تونم حرف بزنم؟
‫آره.
‫می‌خواستم بگم از دوستات بپرسی
‫ببینم پاول به اونا چیزی گفته یا نه.
‫این واقعا فکر خوبیه.
‫می‌دونم.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫هلن!
‫خوبی؟
‫پس یعنی پاول به جیمز و گرگ گفته؟
‫فقط این‌که دارید از هم جدا می‌شید و ‫اونم داره به دنور می‌ره.
‫باید بهت زنگ می‌زدیم.
‫ولی نمی‌دونستیم چی باید بگیم.
‫چیزی لازم نداری؟
‫اطلاعات.
‫قضیه چیه؟
‫می‌خوام جیمز و گرگ هر اطلاعاتی ‫که می‌تونن رو به دست بیارن،
‫بعدش هم می‌تونن حقیقت رو به پاول بگن...
‫این‌که زده به سرش.
‫و داره اشتباه بزرگی می‌کنه.
‫بیشتر منظورمون حمایت روحی بود.
‫نباید دخالت کنیم.
‫ما از وقتی بچه‌هامون کودکستان می‌رفتن
‫با هم دوست بودیم.
‫آخه... ما جفت‌تون رو دوست داریم.
‫پس کمکم کنید ازدواجم رو حفظ کنم!
‫الان موقع وقت گذروندن با دوستات نیست.
‫من اینجا دوستی ندارم.
‫بریم که صاحبت رو پیدا کنیم.
‫بفرما.
‫خیلی خب، رفیق. ‫برو صندلی عقب.
‫خب، اون چیپ شناسایی نداره
‫تا کمک‌مون کنه بفهمیم صاحبش کیه،
‫ولی مشخصه که خوب ازش مراقبت شده،
‫مگه نه، رفیق؟
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫یعنی، دلم می‌خواست واسه خودم بردارمش،
‫ولی من الانش هم دوتا سگ توی خونه دارم،
‫و دیگه واقعا واسه سومی جا ندارم.
‫اوه. ‫اوه، نه، نه.
‫من اصلا توی شرایطی نیستم ‫که سگ داشته باشم
‫چون تا حالا سگ نداشتم،
‫و...
‫ببخشید.
‫من الان درگیر جدایی و اینا هستم.
‫تازه اتفاق افتاده.
‫می‌فهمم.
‫می‌تونم اینو بگم که به مرور آسون‌تر می‌شه.
‫بیا یه کاری کنیم.
‫المر رو بذار پیش من.
‫من با چندتا پناهگاه تماس می‌گیرم،
‫خیلی هم ممنونم،
‫دیگه ببینم چیکار می‌تونیم بکنیم.
‫ممنونم.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫هی، رفیق.
‫موفق باشی.
‫آره.
‫خیلی خب. ‫من برمی‌دارمش.
‫به‌طور موقت،
‫تا وقتی که صاحبش پیدا بشه.
‫واقعا؟ این... ‫این بزرگیت رو می‌رسونه.
‫نمی‌تونم توی پناهگاه
‫به امون خدا ولت کنم.
‫مگه نه، رفیق؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫ولی مسئله اینه.
‫من هیچی از سگ داشتن و اینا سرم نمی‌شه.
‫نمی‌دونم چه مدل غذای سگی می‌خوایم؟
‫لونه‌ی سگ می‌خوایم؟
‫اسباب بازیِ سگ می‌خوایم؟
‫می‌خوای باهات به فروشگاه حیوانات بیام؟
‫آره! ‫می‌خوام!
‫از هر کمکی بتونم استفاده می‌کنم.
‫آره. ‫من...
‫الان چند ساعتی وقت دارم.
‫می‌خوای بریم؟
‫باشه.
‫بریم ردیفت کنیم، رفیق.
‫بریم برات چیزهای قشنگ بخریم.
‫خیلی خب. ‫بریم.
‫خب. ‫این برای تو، المر.
‫بذار ببینم. ‫یه قلاده لازمت می‌شه.
‫قرمزه...
‫چطوره؟
‫المر، قرمز دوست داری؟
‫خوشت میاد؟
‫اوه. ‫قرمز بهش میاد، نه؟
‫دوست‌مون شاد و شنگوله.
‫درضمن اینا رو می‌تونی بجویی.
‫باشه؟ ‫نه مبلمان خونه.
‫می‌دونی چیه؟
‫من... من آدرس پارک سگِ
‫مورد علاقه‌ام رو برات می‌فرستم.
‫هرچی بیشتر تحرک داشته باشه،
‫کمتر خونه‌ات رو درب و داغون می‌کنه.
‫پس قراره توی پارک کلی با این چیزها ‫مشغول بشیم.
‫می‌خوای «برو بیارش» بازی کنیم؟
‫این هم لازمت می‌شه.
‫اوه، آره، تو هم همین‌طور.
‫شاخه چوبی واقعا به درد می‌خوره.
‫و... اوه.
‫این برای المر چطوره؟
‫اوه. ‫عاشقش شدم.
‫چندتا روپوش هم می‌خوام
‫برای وقتایی که گل‌هام رو حفاری می‌کنه.
‫ممنونم.
‫و خیلی هم بابت کمک و توصیه‌هات ‫ازت ممنونم.
‫اوه، باید از خودت تشکر کرد،
‫داری مسئولیت یه سگ بزرگ رو ‫به عهده می‌گیری.
‫خیلی‌ها این کار رو نمی‌کنن.
‫من اعتقاد دارم مردم باید کنار هم باشن،
‫فکر کنم الان هم کنار سگ‌ها.
‫آره، منم همین‌طوره.
‫شما دوتا عالی پیش می‌رید.
‫کل محله
‫با همچین قیافه‌ای
‫دلشون می‌خواد تو رو ببرن خونه، المر.
‫چندتا پست توی فضای مجازی، ‫چندتا پوستر توی شهر می‌زنیم.
‫چشم به هم بزنی صاحبت رو پیدا کردیم.
‫هی. ‫اوضاع چطوره؟
‫«نحوه رفتار او را شرح دهید»؟ ‫بابا اون یه همستره.
‫به‌نظر من که خیلی آرومه.
‫می‌دونی، وقتی این دوره تموم بشه
‫واقعا خوشحال می‌شم.
‫[هلن: پوستر المر آماده شد.]
‫اوه، چشمم روشن. ‫هلن کیه؟ ‫[بن: خوب شده! المر خوش شانسه که تو رو کنارش داره.]
‫اوه، مادر یکی از بچه‌ها ‫توی مدرسه اسکایلر.
‫امروز کمکش کردم مسئولیت یه ‫سگ ولگرد رو به عهده بگیره.
‫درسته.
‫نه. ‫نه، نه، نه، نه.
‫اون‌جوری نیست.
‫ما فقط... دوستیم.
‫همین.
‫فقط دوستید. ‫باشه.
‫بگو ببینم آخرین باری که رفتی ‫سر قرار کِی بود؟
‫اوه. ‫این‌همه وقت، آره؟
‫ببین، اولویت‌های من اینه که یه پدر باشم
‫و کارهای دام‌پزشکیم رو انجام بدم.
‫همین.
‫هر چی تو بگی، رفیق.
‫من که ترجیح می‌دم وقتم رو ‫با یه خانم زیبا بگذرونم
‫تا این‌که اینجا با آقای پشمالو باشم.
‫هی! ‫از مبل برو پایین!
‫برو بگیرش!
‫پسر خوب.
‫بیا خونه‌ات رو پیدا کنیم.
‫المر، اون برای خوردنه.
‫اوه، وای.
‫اوه! ‫اوه، المر!
‫نه!
‫بریم بازی کنیم.
‫یالا.
‫پسر خوب.
‫برو که رفتیم. ‫اومدیم پارک.
‫سگ‌ها حیوانات بارکش هستن. ‫باید هدایت‌شون کنی.
‫المر! ‫بشین!
‫بشین!
‫داد زدن هم جواب نمی‌ده.
‫باید با اعتماد به نفس انجامش بدی، باشه؟
‫اینو ببین. ‫این‌جوری. ببین.
‫خیلی خب. ‫جوئی رامون.
‫سلام، جوئی رامون.
‫آفرین. ‫پسر خوب، پسر خوب.
‫بشین.
‫خوبه.
‫رو زمین.
‫غلت بزن. ‫آفرین.
‫- چه بامزه‌ست. ‫- آفرین.
‫حالا تو امتحانش کن، باشه؟
‫باشه.
‫المر، بشین.
‫بشین.
‫- دیدی؟ تونستی. ‫- آفرین.
‫- وای. ‫- آره، آسونه.
‫می‌دونم تازه هم‌دیگه رو دیدیم،
‫ولی می‌شه به صرف قهوه دعوتت کنم
‫تا درباره سگ‌ها بهم مشاوره بدی؟
‫من هلن هستم.
‫تازه سگ گرفتم.
‫اوه، تازه سگ گرفتی، آره؟
‫باشه. خب، من سیندی هستم.
‫آره، خوشحال می‌شم چندتا توصیه ‫درمورد سگ‌ها بهت بکنم.
‫- من یه جای خوب می‌شناسم. ‫- خیلی خب.
‫بریم تو کارش.
‫المر، می‌خوایم بریم یه قهوه‌ای بخوریم.
‫اون رفتارش که دوست داری رو ‫بیشتر تشویق کن.
‫مثلا اگه المر رو صدا زدی ‫و فورا برگشت،
‫پیاز داغش رو زیاد کن.
‫پس مثل رفتار با بچه‌ها می‌مونه.
‫تا حالا بچه نداشتم،
‫ولی طبیعت سگ‌ها و انسان‌ها ‫زیاد با هم فرق نداره.
‫می‌تونم از همین روش استفاده کنم
‫تا شوهری که ول کرده رفته رو ‫صداش بزنم و برگردونم؟
‫خب، اگه ولت کرده رفته، ‫بدون اون اوضاعت بهتره.
‫من نمی‌خوام طلاق بگیرم.
‫می‌دونی چیه؟
‫وقتی که شوهرم با صاحب‌خونه‌مون فرار کرد،
‫فکر می‌کردم زندگیم به پایان رسیده،
‫ولی معلوم شد
‫طلاق بهترین چیزی بود که ‫برام اتفاق افتاده.
‫چون بهت بی‌وفایی کرد؟
‫نه.
‫چون دوباره به موزیک پناه آوردم.
‫یه راه دررو می‌خواستم،
‫و یکی از دوستانم
‫یه پسر داره که توی یه گروه موسیقیه،
‫برای همین از من دعوت کرد
‫که برم اون پایین و توی میکروفون ‫داد و بیداد کنم.
‫و بعدش به آهنگ نوشتن علاقه‌مند شدم،
‫و از اون موقع دارم ‫با گروه «سیندی و سرکش‌ها»
‫می‌خونم.
‫این خیلی
‫متفاوته.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫همسر سابقم زندگیم رو به آتیش کشید،
‫و...
‫من از بین خاکسترهاش بلند شدم.
‫خب...
‫تو چطور می‌خوای قدرت رو به دست بگیری؟
‫می‌تونم کوسن جدید بگیرم.
‫پاول همیشه از کوسن بدش میومد،
‫برای همین هیچ‌وقت روی مبل نمی‌ذاشتم‌شون.
‫واسه شروع خوبه.
‫آره، خوبه.
‫آره. ‫کوسن.
‫ولی می‌دونی،
‫می‌خوام شماره‌ی یه خانم خیلی ‫خوب و باحال رو برات بنویسم.
‫راستش، واقعا دوستای خوبی ‫برای هم شدیم،
‫و زمانی که اوضاع خیلی خیلی بدی داشتم ‫بهم کمک کرد.
‫باید با یه وکیل تماس بگیری.
‫برای این کار آماده نیستم.
‫آماده باشی یا نباشی،
‫یا باید از خودت دفاع کنی، ‫یا این‌که از روت رد می‌شن،
‫پس...
‫وای.
‫تو خیلی بااستعدادی.
‫ممنونم.
‫خیلی قشنگه.
‫ممنون. ‫دوست دارم نگهش دارم.
‫اینجا که جای ازدواجم بود رو
‫با بالش‌های نرم پُر می‌کنم.
‫یه فکر دیگه هم دارم.
‫خیلی خب.
‫هی، مامان. ‫چه خبر؟
‫چهارشنبه بیا با هم شام بخوریم.
‫ذهنت رو از سالگرد ازدواجت دور می‌کنه.
‫و باعث می‌شه یه تکونی به خودت بدی.
‫راستش، من خودم بیرون می‌رم.
‫حتی امروز یه دوست جدید پیدا کردم،
‫یه خواننده که فکر می‌کنه
‫ازدواج یه ساختار اجتماعی منسوخ‌ شده‌ست
‫و پاول مانع از این می‌شده که من ‫به بهترین شکل زندگی کنم.
‫این اصلا یعنی چی؟
‫چهارشنبه می‌بینمت، مادر.
‫ما از پسش برمیایم!
‫[مگه بابا این کارها رو برات انجام نمی‌ده؟]
‫[این قدرت زن‌هاست.]
‫چه جذابه.
‫خودم دارم می‌بینم.
‫تعویض روغن برای تازه‌کارها.
‫درپوش تخلیه روغن رو باز کنید.
‫به‌نظر میاد اون درپوش تخلیه باشه.
‫درپوش تخلیه روغن رو باز می‌کنیم.
‫حتما ظرف تخلیه رو زیرش بذارید
‫تا روغن همه جا پخش نشه.
‫ظرف تخلیه می‌خوام!
‫گرفتمش.
‫برو که رفتیم.
‫خودت روغن رو عوض کردی؟
‫چیه؟ ‫کار سختیه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی، پاول؟
‫فقط می‌خواستم چندتا وسیله رو بردارم.
‫باشه.
‫برو.
‫باشه.
‫خوش گذشت.
‫سگه رو نگه داشتی.
‫فکر نمی‌کردم حاضر به انجام این کار باشی.
‫خب، تو از خیلی نظرها منو ‫دست کم گرفتی، پاول.
‫حالا لطفا برو.
‫ممنون، المر.
‫سلام. ‫من هلن استیونز هستم،
‫و می‌خوام با یه وکیل صحبت کنم.
‫من دارم قدرتم رو پس می‌گیرم.
‫هی، رفیق.
‫می‌خوای بیای اینجا پیش من؟
‫شب بخیر، المر.
‫- هی! ‫- هی!
‫این پارک خیلی قشنگه.
‫آره. از جمله خوبی‌های سگ داشتنه.
‫آخی.
‫همه‌شون خیلی خوش اخلاقن!
‫نه پارس می‌کنن نه چیزی.
‫برو.
‫بفرما.
‫خب، قبل از این‌که
‫برگردی دام‌پزشکی بخونی ‫چیکار می‌کردی؟
‫من حدود 18 سال مدیر فروشِ
‫یه شرکت نرم‌افزاری بودم.
‫چی باعث شد بعد از اون‌همه مدت ‫کارت رو عوض کنی؟
‫راستش رو بگم، طلاقم.
‫اونقدر از ناراحت و افسرده بودن خسته شدم،
‫که تصمیم گرفتم خودم رو خوشحال کنم
‫و دنبال یه رویای همیشگی ‫برای کار کردن با حیوانات برم.
‫خوشم اومد.
‫تو چی؟
‫همیشه دلت می‌خواسته تصویرگر فنی باشی؟
‫تا وقتی اَلی بزرگ بشه شغل خوبی بود.
‫برنامه کاریش منعطف بود.
‫می‌تونستم از خونه کار کنم.
‫واقعا می‌تونستم بین کار و ‫مادر بودن تناسب ایجاد کنم.
‫باشه، ولی...
‫کاری هست که باعث بشه هر روز صبح ‫با ذوق و شوق از خواب بیدار بشی؟
‫نه دقیقا.
‫من توی دانشگاه هنرهای زیبا خوندم،
‫و بعدش من و پاول ازدواج کردیم،
‫و اَلی وارد زندگی‌مون شد،
‫و البته اجاره خونه.
‫زندگی دیگه.
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫می‌دونی، اَلی همش بهم می‌گه ‫باید برگردم سراغ نقاشی کشیدن،
‫و شاید این کار رو بکنم.
‫شاید مداد رنگی‌هام رو دربیارم، می‌دونی.
‫مگه چی برای از دست دادن دارم؟
‫خوبه. ‫اون لیموهای توی لیموناد رو بکش!
‫شاید کشیدم.
‫خوب می‌شه
‫که الان روی یه چیز مثبت تمرکز کنم.
‫وکیلمه.
‫سلام. ‫هلن هستم.
‫اون تو صدا خیلی بلنده.
‫خیلی بلند.
‫هی، من تو رو اطراف دانشکده علوم ندیدم؟
‫آشنا به‌نظر میای. ‫من اَلی هستم.
‫سال اولی هستم.
‫دانشجوی پزشکی هستم.
‫ترور، منم سال اولی هستم.
‫ببخشید.
‫بیولوژی می‌خونم.
‫پس اگه دانشجوی پزشکی هستی،
‫حتماً درس شیمی آلی...
‫با استاد شال داری.
‫آره، وحشتناکـه.
‫راستـش الان باید درس می‌خوندم،
‫ولی هم‌اتاقیم التماس کرد ‫امشب باهاش بیام بیرون.
‫آره، برادر منم سال سومیه،
‫و گفت اگه امشب بمونم کتابخونه ‫و مهمونی نرم،
‫من رو توی این سایت‌های ‫دوست‌یابی عضو می‌کنه.
‫- عجب. ‫- آره.
‫دینا! دینا! دینا! دینا! دینا! دینا!
‫بهتره برم به هم‌اتاقیم یه سری بزنم.
‫مثلاً قرار بود همراهیـش کنم.
‫آره.
‫دینا!
‫الان باید برم.
‫پس توی ساختمون علوم می‌بینمت.
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫دادگاه یه تاریخ برای میانجی‌گری ‫تعیین کرده.
‫باید تصمیم بگیرم چی مال منه ‫چی مال اون.
‫ما ۲۰ سال توی اون خونه ‫زندگی کردیم.
‫همه‌چی مال جفت‌مونه.
‫تا اون مشغول برنامه‌ریزی برای بحران ‫میان‌سالیشـه، هرچقدر می‌تونی بگیر.
‫حالا فعلاً،
‫می‌خوای سرت با یه چیز دیگه گرم شه؟
‫اگه وقتـت آزاده.
‫قراره اجرا کنم.
‫حتی یه آهنگ درمورد المر نوشتم.
‫واقعاً؟
‫باید موهام رو تاج خروسی درست کنم؟
‫دیگه کم کم بغل موهات رو باید تیغ بزنی.
‫برای شام سالگردم عالی می‌شه.
‫- چی؟ ‫- با مامانم.
‫شاید اگه با موهام حواسش رو پرت کنم،
‫یادش بره به خاطر ازدواجم ‫نصیحتم کنه.
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌تونی بهش بگی دیگه بخشی از ‫سیستم مردسالارانه نیستی.
‫کاش تو هم میومدی ‫باهامون شام می‌خوردی.
‫باید بیای باهامون شام بخوری!
‫می‌ترسم سالگردم حسابی داغونم کنه.
‫نه، نباید اینجوری شه.
‫میام، میام.
‫واقعاً؟
‫هلن!
‫سلام!
‫سلام.
‫زودباش بیا. ‫سلام، سیندی.
‫سلام.
‫پای جوئی رامون چطوره؟
‫خیلی بهتره.
‫خوبه، خوبه.
‫خوشحال شدم اون روز اتفاقی دیدمت.
‫به من واقعاً خوش گذشت.
‫آره.
‫شاید بتونیم یه روز برنامه بذاریم ‫سگ‌ها رو ببریم پیاده‌روی.
‫خیلی خوب می‌شه، آره.
‫عالیه، بهت زنگ می‌زنم.
‫یا چیپ و چانک به المر پیام می‌دن،
‫- همچین چیزی. ‫- خیلی خوبه.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- به زودی می‌بینمت.
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫بیاین بریم، پسرها.
‫خب...
‫خب چی؟
‫یکی قرار پیاده‌روی با سگ‌ها داره.
‫قرار نیست، من هنوز متاهلم.
‫دیگه جدا شدی.
‫- عزیزم. ‫- مامان!
‫وقتی تیپ می‌زنی خیلی خوشگل می‌شی.
‫بیا بشینیم.
‫باشه.
‫اینجا واقعاً قشنگه.
‫سلام!
‫- سیندی! ‫- سیندی؟
‫سو! خیلی خوشحالـم...
‫که قراره سالگرد ازدواج هلن رو...
‫به عنوان روز مستقل شدنـش ‫جشن بگیریم! آره!
‫مامان، می‌خواستم با دوست جدیدم ‫آشنا شی،
‫چون خیلی دوست حمایت‌گری بوده.
‫آره.
‫چقدر خوب.
‫ببخشید.
‫یه سرویس دیگه نیاز داریم.
‫و منوی نوشیدنی‌هاتون.
‫ممنون.
.::ارائه شده توسط وبسایت تهران موویز ::.
‫حتماً خیلی به هلن افتخار می‌کنین.
‫اجازه نمی‌ده این طلاق نابودش کنه.
‫به جاش داره با دامپزشک خوش‌تیپ المر ‫معاشرت می‌کنه.
‫اون طلاق نمی‌گیره.
‫هلن، نباید دوست جدید پیدا کنی.
‫باید ازدواجـت رو نجات بدی تا...
‫هلن؟
‫پاول! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، مادرت می‌خواست باهام صحبت کنه.
‫شما دوتا باید مشکلات‌تون رو حل کنین.
‫من می‌رم.
‫و ببخشید که تو رو ‫وسط این ماجرا کشوندم.
‫نگرانِ من نباش.
‫درضمن...
‫کیکـم رو می‌برم.
‫آفرین دختر خوب.
‫هلن!
‫نمی‌دونستم تو هم اینجایی، ‫قسم می‌خورم.
‫حرفـت رو باور می‌کنم.
‫کاملاً مشخصه کار مامانمه.
‫نباید می‌ذاشتم اوضاع از کنترل خارج شه،
‫بدون اینکه باهات حرف بزنم.
‫چرا باهام حرف نزدی؟
‫همه‌ش سعی می‌کردم،
‫ولی انگار نمی‌خواستی گوش بدی.
‫باید بیشتر تلاش می‌کردم ‫که ارتباط‌مون رو حفظ کنیم.
‫واقعاً می‌خوام دوست بمونیم.
‫تو واقعاً برام مهمی،
‫با اینکه همیشه با رفتارم ‫نشون نمی‌دم.
‫تو پدر فوق‌العاده‌ای برای الی هستی،
‫و همیشه جفت‌مون پدر و مادرش ‫خواهیم موند،
‫ولی بیشتر از اون...
‫نمی‌دونم.
‫سالگردمون مبارک.
‫نمی‌تونم اتفاقی که عصر افتاد رو ‫بدون بستنی هضم کنم.
‫المر، تو بستنی دوست داری؟
‫حس می‌کنم اگه سگ بودم، ‫واقعاً بستنی دوست داشتم.
‫فقط حدس می‌زنم.
‫گمونم قراره بفهمیم، مگه نه؟
‫کل کیک منو خوردی؟
‫اشکال نداره، من بستنی دارم.
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫سلام، فکر کنم المر یه چیزیش شده.
‫رفتم بستنی بیارم،
‫و اون کیک شکلاتیـم رو خورد.
‫و حالا روی مبل دراز کشیده ‫و ناله می‌کنه.
‫شکلات برای سگ‌ها سمی‌ـه.
‫- مسمومـش کردم؟ ‫- نه، نه، نه.
‫تو که نمی‌دونستی.
‫ولی بیا کلینیک، باشه؟
‫باشه، الان میایم.
‫الان راه میفتم.
‫و ویسکرز آماده‌ی رفتنـه.
‫فقط ۵ روز گردن‌بندش رو باز نکنین، باشه؟
‫می‌بینمت، پسر کوچولو.
‫- ببخشید، دکتر. ‫- سلام.
‫شما می‌دونین حال سگِ من چطوره؟
‫نمی‌دونم اگه حالش خوب نباشه ‫چیکار کنم.
‫حتماً می‌تونم برم براتون چک کنم.
‫اسمـش چیه؟
‫المر، منم هلن هستم. ‫دامپزشکـش بن تولمن‌ـه.
‫آها، درمورد شما حرف زده.
‫می‌رم ببینم در چه حالـه، باشه؟
‫ممنون، خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، شب خیلی سختی بود،
‫ولی حالش خوب می‌شه.
‫اوه! سلام عزیزم!
‫حالت چطوره؟
‫منو ترسوندی، رفیق.
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه.
‫تو قهرمان مایی. ‫نجاتـش دادی.
‫اوه، الان خیلی از من خوشش نمیاد.
‫مجبورش کردم زغال فعال بخوره،
‫و حسابی بالا آورد.
‫بچه‌ی بیچاره‌ی من.
‫می‌دونی، فردا شیفتـم بعد از ظهره.
‫اگه بخوای، می‌تونم سر راهـم
‫بیام بهش سر بزنم.
‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫تو هم خوشحال می‌شی، المر؟
‫آره، آره.
‫می‌گه «ما خیلی خوشحال می‌شیم.»
‫پس ما... فردا می‌بینیمت.
‫- آره. ‫- بازم خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب، بیا ببرمت خونه.
‫دیگه هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت ‫به شکلات دست نمی‌زنیم.
‫هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت، باشه؟
‫بازم ممنون که اومدی بهش سر بزنی.
‫آره، کاری نکردم.
‫خونه‌ت سر راه کلینیک‌ـه.
‫درضمن باید قبلاً ‫درمورد شکلات بهت می‌گفتم.
‫خب، حالش چطوره؟
‫بذار اینجوری بگیم که...
‫زمین‌گیر می‌شه ولی دوباره ‫خودش رو سرپا می‌کنه.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی زمین‌گیرش کنی.
‫دقیقاً.
‫نه، چند روز استراحت کنه ‫خوبه خوب می‌شه.
‫ببخشید توی عمل انجام شده ‫قرارت دادم،
‫ولی تو اولین کسی بودی ‫که یادم افتاد بهش زنگ بزنم.
‫خوشحالم زدی.
‫راستی یه کاتالوگ برات آوردم،
‫«سگ‌ها و غذای انسان‌ها»،
‫شاید در آینده به دردت خورد.
‫ممنون.
‫و من یه...
‫خداحافظ، المر.
‫برای عیادت بیمار هم یه کادو آوردم.
‫از کجا فهمیدی دوست داره ‫جوراب گاز بزنه؟
‫خصلت جهانی سگ‌هاست.
‫راستـش یه چیزی هم برای تو آوردم.
‫آره، چون گفته بودی...
‫می‌خوای دوباره نقاشی رو ‫شروع کنی، پس...
‫واقعاً کادوی فکر شده‌ایـه.
‫- ممنون. ‫- آره، خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫دقیقاً همون نسخه از الیور توئیستی رو داری،
‫که من دوران دبیرستان داشتم.
‫کتاب مورد علاقه‌مـه.
‫درواقع وقتی کلاس دهم بودم ‫اون رو بابام برام خرید.
‫کتاب مورد علاقه‌ی منم هست.
‫اوه، خیلی خب.
‫خب، شخصیت مورد علاقه‌ت کیه؟
‫فیگن.
‫شوخی می‌کنی.
‫چی؟ خودت چی؟
‫آرتفول داجر؟
‫معلومه، چون باحال‌ترینه.
‫یعنی واقعاً می‌ره و کارهای واقعی ‫انجام می‌ده،
‫درحالی که فیگن می‌شینه خونه ‫و سکه‌هاشون رو می‌شمره؟
‫مجبوری الان بری سرکار؟
‫نه تا یه ساعت دیگه.
‫خب، پس بشین دوستِ من.
‫باید این قضیه رو حل کنیم.
‫خیلی خب.
‫هرچی داری رو کن.
‫صبر کن تا تمام یادداشت‌هایی ‫که اینجا نوشتم رو ببینی،
‫از زمان دبیرستان.
‫قراره حسابی خجالت بکشی، نه؟
‫عجب.
‫خوش گذشت.
‫آره، کاش مجبور نبودم برم سرکار.
‫می‌تونستیم پیتزا سفارش بدیم،
‫و فیلم موزیکال نگاه کنیم.
‫چطوره وقتی المر حالش بهتر شد،
‫بریم همون پیاده‌روی‌ که پیشنهاد دادی؟
‫خیلی خوبه.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- به زودی می‌بینمت.
‫به این زودی می‌خوای بری پیاده‌روی!
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫خب صورتی مال منه، آبی مال پاول.
‫خب، با اینکه رنگ‌های کلیشه‌ایه ‫ولی اشکال نداره.
‫اصلاً نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫یعنی با هرچی که اینجاست ‫یه خاطره‌ای دارم.
‫آره، ولی وسیله وسیله‌ست دیگه.
‫می‌دونی، به هرحال خاطراتـت ‫برات می‌مونه...
‫چه وسایلت رو نگه‌داری چه نداری...
‫چراغ جغدی.
‫خاله‌ام اینو بهمون داده.
‫نصف اوقات کار هم نمی‌کنه.
‫خب، منظور منم همینه.
‫باید بار اضافی‌ت رو خالی کنی.
‫بذار اینو ازت بپرسم.
‫چی درمورد زندگیِ جدیدت ‫هیجان‌زده‌ت می‌کنه؟
‫از اینکه تونستم خودم روغن ماشین رو ‫عوض کنم خوشم اومد.
‫باعث شد احساس قدرت و توانمندی کنم،
‫و دوست دارم کارهای بیشتری ‫برای خودم انجام بدم.
‫مثلاً کاش می‌تونستم ‫اون چراغ مسخره رو درست کنم.
‫یه ایده‌ای دارم.
‫چراغ رو بیار.
‫پس این یه کافی‌شاپ معمولی نیست.
‫اوه، آره.
‫چهارشنبه‌ها روز تعمیرکاریـه،
‫پنج‌شنبه‌ها روز بازی‌های تخته‌ای.
‫جعمه‌ها چی؟
‫روز نوزادهاست.
‫چه باحال. فکر می‌کنی ‫می‌تونن چراغـم رو درست کنن؟
‫آره، همه‌چی می‌تونن درست کنن.
‫ازدواج چی؟
‫فکر کردم گفتی از اینکه ‫کارهات رو خودت انجام بدی،
‫خوشت میاد.
‫می‌خوای استفاده از ابزار برقی رو ‫یاد بگیری؟
‫اینکه چیزی نیست، ‫بیا یه چیزی بسازیم.
‫خوشم اومد، آفرین دختر.
‫سلام! می‌شه بهمون کمک کنین؟
‫می‌خوام این آقای جغد رو تعمیر کنم.
‫هی.
‫هی، الی!
‫الـی!
‫هی.
‫ببخشید بیدارت کردم،
‫ولی کتابخونه داره بسته می‌شه و...
‫اون سرایدار یکم با کسایی که ‫سعی می‌کنن تا دیروقت بمونن،
‫بدرفتاری می‌کنه.
‫حتی نصف جزوه‌های شیمی آلی که باید...
‫برای میان‌ترم فردا بخونم رو تموم نکردم.
‫خب، اگه یه جایی ‫برای درس خوندن لازم داری،
‫مرکز دانشجویی شبانه‌روزی بازه.
‫خب، پس می‌رم همون‌جا.
‫می‌تونم...
‫می‌تونم تا اونجا باهات بیام؟
‫خیلی خوب می‌شه.
‫خب.
‫بیا بریم.
‫گشنه‌امه. ‫خب، بیا بریم.
‫بفرمایید.
‫خب، اینجا چیز سخت یا جدیدی نداریم.
‫درمورد همه‌ش صحبت کردیم،
‫پس باید براتون آسون باشه،
‫در صورتی که حواستون توی کلاس ‫جمع بوده باشه،
‫که مطمئنم حواس همه‌تون...
‫جمع بوده.
‫خیلی خب، شما...
‫یه ساعت وقت دارین،
‫که از الان شروع می‌شه.
‫خیلی خب.
‫منم تک فرزند بودم!
‫پدر و مادرت هم عاشق حیوانات بودن؟
‫بیشتر می‌شه گفت خوششون میومد.
‫یعنی عاشق گربه‌مون «مینا» بودن،
‫چون تقریباً خودش کارهای خودش رو می‌کرد،
‫ولی هیچ‌وقت حاضر نبودن سگ بیارن.
‫تو چی؟
‫توی یه خونه پر از هنرمند ‫بزرگ شدی؟
‫پدرم مهندس بود.
‫مامانم خانه‌دار.
‫خونه‌مون خیلی قانون داشت.
‫برای همین سعی کردم به الی ‫زیاد سخت نگیرم.
‫یعنی در حد پیرسینگ ‫یا کنسرت‌های تیلور سوئیفت؟
‫بیشتر در این حد که اگه الی ‫توی مدرسه یه روز بد داشت،
‫می‌شستیم بیسکوئیت و پنیر می‌خوردیم ‫و فیلم نگاه می‌کردیم.
‫ولی جدیداً حتی جواب تلفن‌هام رو نمی‌ده.
‫آره، اسکایلر هم همین‌طوریه.
‫بامزه‌ست که هرکاری در توانمون هست ‫انجام می‌دیم،
‫تا هرچی لازم دارن براشون فراهم کنیم.
‫ولی یه جایی می‌رسه...
‫که فقط خودشون می‌دونن چی نیاز دارن.
‫درواقع ما فقط می‌تونیم تلاش کنیم، درسته؟
‫عالی شد.
‫حالا باید به مامانم زنگ بزنم.
‫بهتره بریم...
‫- زود باش، المر! ‫- کتِ منو می‌خوای؟
‫نه، نه، من خوبم. ‫ولی ممنون. بیا بریم.
‫زود باشین پسرها.
‫کاملاً اندازه‌ست.
‫واقعاً نقاشی‌هات زبونم رو بند میاره.
‫فوق‌العاده‌ان.
‫خب، یه نفر...
‫یه ست مدادرنگی خوشگل بهم داده،
‫و منم یه چیزی برای تو دارم.
‫از همه جهات خیلی بهمون کمک کردی،
‫برای همین می‌خواستم ازت تشکر کنم...
‫با این.
‫البته فقط اسکیس‌ـه، می‌دونم.
‫در حد نقاشی مونالیزا نیست.
‫
‫خب، الان یاد اسکیس‌هایی افتادم...
‫که بیرون موزه‌ی لوور می‌زنن.
‫همیشه دلم می‌خواست برم پاریس.
‫منم قبل از اینکه برم مدرسه ‫دنبال چارلی،
‫باید یه کارهایی بکنم.
‫خیلی ممنون بابت نقاشی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫و بابات تی‌شرت که محشره...
‫بابت همه‌چی.
‫همه‌ش مال خودتـه.
‫خب، بیاین بریم پسرها.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫من...
‫تو چی؟
‫داری می‌میری؟
‫من مادر مزخرفی هستم.
‫اوه، مامان.
‫بیا داخل.
‫المر، چیزی نیست رفیق.
‫چیزی نیست.
‫شاید...
‫بتونیم سعی کنیم ‫با آرامش درموردش حرف بزنیم.
‫از تنش خوشش نمیاد.
‫چیزی نیست.
‫- متاسفم. ‫- مامان، اشکال نداره.
‫چیزی نیست، رفیق.
‫یه کاری کردم در بره.
‫اشکال نداره، حالش خوبه.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫وقتی بهم گفتی فکر می‌کنی ‫ازت حمایت نمی‌کنم،
‫من...
‫تو همه‌چیز منی، عزیزم.
‫ممنون که این حرف رو زدی،
‫ولی درک می‌کنی چرا وقتی داشتم ‫تمام تلاشم رو می‌کردم،
‫همچین حسی بهم دست داد؟
‫آره، درک می‌کنم.
‫باید اینو خیلی وقت پیش بهت می‌گفتم.
‫من و پدرت یه بار از هم جدا شدیم.
‫چی؟
‫یادت میاد اون تابستون من و تو...
‫پیش پدربزرگ و مادربزرگت موندیم؟
‫خب، اون دوران من و پدرت دعوا می‌کردیم،
‫پس تصمیم گرفتیم برای اینکه آروم شیم ‫یه مدت از هم دور باشیم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کردم اینجوری برات بهتره...
‫که مشکل‌مون رو خصوصی حل کنیم.
‫ولی...
‫یه مادر خوب...
‫یه مادر خوب باید برای بچه‌ش ‫الگو باشه...
‫که یاد بگیره چطور ‫مشکلات زناشویی رو حل کنه.
‫مامان، تو همیشه...
‫بهترین مامان ممکن بودی.
‫و تو...
‫تو قوی و شجاع و با محبت،
‫و مادر فوق‌العاده‌ای برای الی هستی.
‫فقط می‌خوام بدونی،
‫من همیشه توی تیم تو هستم.
‫ممنون.
‫یعنی حالا مجبورم دوست جدید ‫و خشنـت رو دوست داشته باشم؟
‫نه، مجبور نیستی.
‫ولی شاید بد نباشه بیای کنسرتـش،
‫و بهش یه فرصت بدی.
‫گمونم بتونم این کار رو بکنم.
‫الو؟
‫آره، برای یه سگ پوستر گذاشتم.
‫مال شماست؟
‫حتماً، می‌تونیم فردا شما رو ببینیم.
‫به زودی می‌بینمتون.
‫هی، رفیق.
‫ممکنه خونه‌ت رو پیدا کرده باشیم.
‫الو؟
‫سلام، بن هستم.
‫سلام! دارم المر رو حموم می‌کنم.
‫چطوری؟
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫اگه موافق باشی فردا باهم ‫بریم نمایشگاه هنری.
‫نقاشیـت باعث شد بخوام ‫آثار هنری نگاه کنم.
‫آره، به نظرم باحاله.
‫بریم.
‫می‌خوای خودت رو...
‫اوه! باید برم.
‫ببخشید.
‫اینجا یه سگ کفی دارم.
‫فردا می‌بینمت.
‫خیلی خب. ‫آره، فردا می‌بینمت.
‫فقط یه دعوت دوستانه بود، درسته؟
‫چیز جدی‌ای که نبود.
‫دیگه آماده‌ای بیای بیرون؟
‫وقت بیرون اومدنه.
‫[نمایشگاه هنری امروز!]
‫- سلام! ‫- هی، سلام!
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- آره، منم همین‌طور.
‫بریم ببینیم؟
‫حتماً، عالیه.
‫راستـش یه چیزی هست...
‫که می‌خواستم درموردش ‫باهات صحبت کنم.
‫هلن؟
‫هی، هی؟
‫اوه، ببخشید.
‫
‫فقط اینکه احتمالاً خانواده‌ی المر رو ‫پیدا کردم.
‫امروز عصر باهاشون قرار گذاشتم،
‫که می‌دونم خیلی عالیه.
‫یعنی... خوبه.
‫همون چیزیه که...
‫ولی دلت براش تنگ می‌شه.
‫آره! احمقانه‌ست؟
‫من اصلاً سگ نمی‌خواستم.
‫ولی الان نمی‌خوام بره.
‫نه، نه، برای من احمقانه نیست.
‫بیشتر از همه‌چی از این اخلاقت خوشم میاد.
‫خب، ممنون.
‫می‌خواستی درمورد چی صحبت کنی؟
‫عجله‌ای نیست.
‫چیزی نیست.
‫چطوره یه نگاهی بندازیم ‫به این شاهکار هنری،
‫«معصومیت جوانی»؟
‫خیلی جوانانه‌ست.
‫- و معصومانه، فکر کنم. ‫- آره.
‫دوک! کجا بودی؟
‫خیلی نگرانمون کردی!
‫پس واقعاً سگ شماست.
‫سگ عموی من بود،
‫ولی ماه پیش فوت کرد،
‫و ما دوک رو آوردیم پیش خودمون.
‫خیلی متاسفم.
‫خیلی ازتون ممنونم که پیداش کردین.
‫من ماریسا هستم.
‫منم جاستین‌ام،
‫و اینا بچه‌های شلوغ، پر سر و صدا ‫و خیلی فعالمون هستن.
‫فکر کنم هرج و مرج همیشگیِ این خونه،
‫بهش استرس داده بود.
‫منم متوجه شدم از تنش خوشش نمیاد.
‫تشریف میارین داخل؟
‫یکم قهوه و کوکی تازه پخته شده ‫آماده داریم.
‫نه، نه، نمی‌خوام مزاحمتون شم.
‫زود باش، رفیق. ‫می‌خوای بیای داخل؟
‫انگار خیلی به شما وابسته شده.
‫اگه با من زندگی کنه ‫برای شما بهتر نیست؟
‫من خیلی دوست دارم بهش خونه بدم.
‫فکر کنم خودش خیلی دوست داشته باشه.
‫سلام، رفیق.
‫می‌خوای با من بیای خونه؟
‫آره؟
‫ببخشید، پروفسور؟
‫امتحان میان‌ترمـم رو «دی پلاس» گرفتم،
‫و باید میانگین «بی پلاس» بگیرم،
‫تا بورسیه‌ی پزشکیـم رو از دست ندم.
‫می‌خواستم بدونم چطوری می‌تونم ‫نمره‌ی اضافی بگیرم؟
‫اینجا دبیرستان نیست.
‫نمره‌ی اضافی نداریم.
‫
‫خب پس چیکار می‌تونم بکنم؟
‫می‌تونی سخت تلاش کنی،
‫و نمره‌های خیلی خوبی...
‫توی دوتا میان‌ترم باقی مونده ‫و پایان‌ترم به دست بیاری.
‫یا می‌تونی یه رشته‌ی آسون‌تر انتخاب کنی.
‫کار دیگه‌ای داری؟
‫نه.
‫ممنون.
‫ما دیگه یه خانواده‌ایم، رفیق.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این حرف رو بزنم،
‫ولی خوشحالم که پیش من می‌مونی.
‫[فرم تغییر رشته]
‫کلید زیر پادری‌ـه.
‫اگه دزد نیستی بیا داخل!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شاید اول باید می‌دیدی دزد هست یا نه،
‫بعد می‌گفتی کلید یدکیـت کجاست.
‫این تخت کوچولوی سگی رو ‫برای المر خریدم،
‫حالا که اینجا موندگار شده.
‫خیلی لطف کردی،
‫ولی راستـش تصمیم گرفتم ‫بذارم روی تختِ من بخوابه.
‫الانم همون‌جاست.
‫دیگه رسمی شد.
‫تو یه آدم سگ‌دوستی.
‫هی، این چیه؟
‫خب، دیشب متوجه شدم...
‫که تمام نقاشی‌هایی که از المر می‌کشم ‫می‌تونه یه داستان بشه.
‫شاید در حد یه کتاب داستان داشته باشم، ‫یا حتی چند جلد کتاب.
‫آره.
‫المر می‌تونه ماجراجویی‌های ‫مختلفی داشته باشه.
‫که یعنی خودم هم باید بیشتر ‫ماجراجویی کنم،
‫برای الهام گرفتن.
‫امروز عصر سرت شلوغـه؟
‫نه، نه، نیست.
‫
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫شاید یه کوچولو از ارتفاع ‫وحشت داشته باشم.
‫پس تصمیم گرفتی ‫از یه دیوار ۱۲ متری بالا بری؟
‫الی عاشق صخره‌نوردی‌ـه،
‫ولی من همیشه می‌ترسیدم ‫امتحانـش کنم،
‫برای همین امروز وقتشـه.
‫هی، به خودت فشار نیار، باشه؟
‫ممکنه نتونم تا بالا برم،
‫ولی می‌خوام خیلی شجاع باشم،
‫و تلاشـم رو می‌کنم.
‫باشه.
‫خوشم اومد که وقتی دعوتـت کردم ‫یه کار دیوانه‌وار با من بکنی،
‫بدون هیچ مکثی قبول کردی.
‫معمولاً اینجور ماجراجویی‌ها رو ‫تنهایی انجام می‌دم،
‫پس خوبه که یه نفر همراهم باشه.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫خوشحالم باهم دوست شدیم.
‫درسته.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫خب...
‫می‌دونی، وقتی با توئم...
‫با اینکه خیلی دوست دارم...
‫خیلی دوست دارم که دوستـت باشم،
‫ولی یه چیز عمیق‌تر می‌خوام.
‫با من؟
‫آره.
‫اگه تو هم همین حس رو داری.
‫من...
‫فقط من...
‫واقعاً نمی‌دونم چه حسی دارم.
‫یعنی آره،
‫منم کم کم دارم بهت حس پیدا می‌کنم،
‫ولی فقط...
‫گمونم نمی‌دونم،
‫این قضیه درحال حاضر برام خوبه یا نه.
‫آره، آره، نه، نه.
‫آره، نه، کاملاً درک می‌کنم، آره.
‫خب، بهتره برم خونه.
‫باید برای جلسه‌ی میانجی‌گری فردا ‫آماده شم.
‫بیا، بذار من...
‫- ببخشید. ‫- ببخشید.
‫- صندلی. ‫- درسته.
‫- آره. ‫- خب، به زودی می‌بینمت.
‫آره.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫خیلی معذرت می‌خوایم.
‫همه‌چی رو اشتباه مدیریت کردیم.
‫به محض اینکه خبر رو شنیدیم ‫باید کنارت می‌موندیم.
‫اوضاع و احوالت چطوره؟
‫خب، بعد از جلسه‌ی میانجی‌گریِ فردا،
‫یه زن ۴۳ ساله می‌شم،
‫که بعد از چند دهه برای اولین بار تنهاست.
‫اگه کمکی می‌کنه باید بگم،
‫جیمز و گرگ به پاول گفتن ‫یه احمق به تمام معناست.
‫راستـش من مشکلی ندارم.
‫دارم یاد می‌گیرم ‫روی پاهای خودم وایستم.
‫ما هم به خاطر همین ‫خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
‫می‌شه هنوزم بهترین دوست‌هات باشیم؟
‫کیک آوردیم.
‫بیاین داخل.
‫من دوست‌تون دارم.
‫درضمن کیک هم دوست دارم، ‫پس...
‫خیلی خب، اول درمورد ‫تفکیک دارایی‌ها به توافق برسیم.
‫اول با خونه شروع می‌کنیم.
‫آقای استیونز، ‫موضع‌تون درمورد خونه چیه؟
‫موضع من...
‫اینه که بهتره جفتمون توی این خونه ‫زندگی کنیم،
‫باهمدیگه.
‫فکر کنم اشتباه کردم.
‫پاول!
‫نظرم درمورد دنور عوض شد.
‫فکر کنم باید سعی کنیم ‫مشکل‌مون رو حل کنیم.
‫می‌شه با من توی این ازدواج بمونی؟
‫باید بیرون باهات حرف بزنم.
‫خب، چه خبر شده؟
‫پس تو...
‫نمی‌ری دنور؟
‫می‌خوام بمونم.
‫می‌خوام یه فرصت به خودمون بدم ‫تا روی مشکلات‌مون کار کنیم.
‫ولی چرا؟
‫تو.
‫یه رفتاری رو پیش گرفتی...
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونستم تصور کنم،
‫و بعد متوجه شدم،
‫که شاید چون من خیلی بی‌قرار بودم،
‫تو مجبور بودی ثابت‌قدم باشی،
‫و شاید اوضاع فرق می‌کرد، ‫اگه من می‌تونستم...
‫لنگر خانواده باشم.
‫ادامه بده.
‫یعنی اگه اشتباه کرده باشم چی؟
‫اگه بتونیم باهم ماجراجویی‌های جدید ‫داشته باشیم چی؟
‫می‌تونیم دوباره کوله‌گردی کنیم.
‫سفر کوله‌گردی دور دنیا،
‫رابطه‌ی ما رو درست نمی‌کنه.
‫و اشکالی هم نداره.
‫تو می‌خوای بری دنور.
‫تو برای یه فرصت جدید هیجان‌زده‌ای،
‫و منم دارم زندگیِ خودم رو می‌سازم.
‫به کاری که می‌کنم و کسی که می‌شم ‫افتخار می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫خودم دارم می‌بینم.
‫نمی‌تونم به عقب برگردم.
‫خب الان چیکار کنیم؟
‫به الی می‌گیم.
‫باهم.
‫سلام.
‫کسی خونه‌ست؟
‫مامان؟ بابا؟
‫[چک‌لیست، هلن، پاول]
‫- هضم این موضوع براش خیلی سخته. ‫- موضوع حساسیـه.
‫باید بهترین راه برای گفتن بهش رو ‫پیدا کنیم.
‫چی رو می‌خواین به من بگین؟
‫اینجا چه خبره؟
‫الی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- الی، حالت خوبه؟ ‫- نمی‌فهمم.
‫وسایل‌تون رو جدا می‌کنین؟
‫دارین طلاق می‌گیرین؟
‫برای همین رفتار جفت‌تون ‫انقدر عجیب شده بود؟
‫من و مادرت مشکلاتی داشتیم،
‫و یه مدته از هم جدا زندگی می‌کنیم.
‫یه مدت جدا زندگی می‌کنین؟
‫عزیزم، ما جدا شدیم.
‫چرا بهم نگفتین؟
‫خودت الان خیلی درگیری.
‫خب، دیگه نیستم.
‫دارم درس شیمی‌ آلی رو میفتم،
‫و بورسیه‌ام رو از دست می‌دم.
‫می‌خوام یه رشته‌ی آسون‌تر ‫انتخاب کنم.
‫چی؟
‫واسه شما چرا باید مهم باشه؟
‫شما از هم جدا شدین،
‫و حتی به ذهنتون نرسید ‫که باید به من بگین؟
‫باشه المر، الان وقتـش نیست.
‫من می‌رم پیش مامام‌بزرگ.
‫فردا با اتوبوس برمی‌گردم دانشگاه.
‫المر! نه!
‫المر فرار کرده.
‫هی، می‌شه چیپ و چانک رو ‫بیاری پارک سگ‌ها؟
‫شاید اگه دوست‌هاش رو ببینه برگرده.
‫ممنون.
‫شاید خودش برگرده.
‫یا شاید دوباره گم شه،
‫و سر از پناهگاه دربیاره ‫جایی که هیچ‌کس ازش مراقبت نمی‌کنه.
‫خب، من اومدم. ‫از کدوم طرف رفت؟
‫نمی‌دونیم. ‫خیلی سریع فرار کرد.
‫من با مامان‌بزرگ می‌رم.
‫من می‌رم پارک سگ‌ها.
‫من می‌رم... این طرف.
‫- المر! ‫- المر!
‫المر! المر!
‫خب، مشخصاً این کار فایده‌ای نداره.
‫می‌رم خونه و براش استیک درست می‌کنم.
‫المر استیک دوست داره.
‫پس می‌خوای با استیک اینور اونور بری،
‫تا بیاد پیشت؟
‫آره، همین کار رو می‌کنم.
‫کار دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه.
‫خیلی خب، منم باهات میام.
‫بهتره خودم تنهایی برم.
‫هی، ما خوبیم؟
‫بعد از اون روز حرف نزدیم،
‫که گفتم...
‫همون چیزی که گفتم،
‫ولی من می‌خوام کنارت باشم.
‫می‌دونم...
‫و...
‫فکر کنم هنوز آماده نیستم.
‫آره.
‫اگه یه موقعی المر برگشت،
‫شاید بهتره یه خونه‌ی جدید ‫براش پیدا کنم.
‫نه، بی‌خیال هلن.
‫باید توی خونه‌ای باشه که توش خوشحاله،
‫نه جایی که بخواد ازش فرار کنه.
‫المر؟
‫المر!
‫اومدی خونه!
‫خدای من.
‫خیلی نگران بودم.
‫بیا بریم داخل.
‫ببخشید که جر و بحث‌مون ناراحتـت کرد.
‫می‌دونم از تنش متنفری،
‫ولی فرار کردنـت واقعاً ناراحتم کرد.
‫اوه، المر!
‫- پیداش کردی! ‫- آره.
‫خدای من.
‫سلام، رفیق.
‫به بابا پیام می‌دم و می‌گم ‫که پیداش کردی.
‫واقعاً ببخشید که گذاشتم بره بیرون.
‫تقصیر تو نبود، عزیزم.
‫خدای من، ما رو ترسوندی! ‫بله، ترسوندی!
‫مامان‌بزرگ، دیگه سگ دوست داری؟
‫می‌شه بری طبقه‌ی بالا،
‫و به المر چندتا از ‫خوراکی‌های ویژه‌ش رو بدی؟
‫بیا برای خواب آماده‌ش کنیم.
‫بیا اینجا ببینم.
‫- برو بخواب، برو بخواب. ‫- بیا اینجا، رفیقِ کوچولوی من.
‫حسابی ما رو ترسوندی.
‫آره!
‫عجب شبی داشتی، عزیزم.
‫و عجب روزی.
‫توی جلسه‌ی میانجی‌گری پاول گفت ‫می‌خواد دوباره تلاش کنیم.
‫بهش گفتم نه.
‫و بعد از این بود که بن بهم گفت...
‫می‌خواد از جدی‌تر از دوتا دوست باشیم.
‫تو هم می‌خوای؟
‫ازش خوشم میاد.
‫شاید حتی خیلی خوشم بیاد،
‫ولی الان برام زیادیه.
‫باید از این ترن هوایی احساسی پیاده شم.
‫خیلی بالا و پایین داشته.
‫مامان، می‌تونی المر رو ببری پیش خودت؟
‫فکر نکنم دوباره بتونم ‫فرار کردنش رو تحمل کنم.
‫اوه، عزیزم.
‫می‌دونم چقدر سختی کشیدی،
‫ولی المر مثل پاول نیست،
‫بن هم همین‌طور.
‫باید با الی صحبت کنی،
‫پس من دیگه می‌رم.
‫دوست دارم، عزیزم.
‫منم دوست دارم، مامان.
‫خداحافظ، الی.
‫پنیر چداره؟
‫همه‌چی آوردم.
‫عزیزم،
‫واقعاً متاسفم که بهت نگفتم.
‫راستـش فکر کنم خودمـم ‫داشتم سعی می‌کردم هضمـش کنم.
‫تونستی...
‫هضمـش کنی؟
‫مامان‌بزرگ می‌گه، ‫«هرچی بیشتر بهش رسیدگی کنی،
‫عشق بیشتری ایجاد می‌شه»،
‫و گمونم من توی این مدت یاد گرفتم،
‫که عشق تغییر می‌کنه،
‫و به مرور زمان رشد می‌کنه.
‫و بامزه‌ست.
‫راستـش الان بیشتر از همیشه...
‫با خودم احساس راحتی می‌کنم.
‫واقعاً از اینکه تو و بابا ‫باهم نباشین متنفرم،
‫ولی می‌خوام جفت‌تون خوشحال باشین.
‫ممنون.
‫خیلی دوست دارم.
‫منم دوست دارم، مامان.
‫خب دانشگاه چی شده؟
‫به اندازه‌ی کافی درس نخوندم.
‫زیادی داشتم تلاش می‌کردم که ‫باحال باشم و دوست پیدا کنم.
‫برای همین نمی‌خواستی ‫با من حرف بزنی؟
‫فقط می‌خوام بهم افتخار کنی.
‫من به خاطر وجود خودت ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫می‌دونم ولی حس می‌کنم ‫زیادی به همه‌چی گند زدم.
‫شاید بتونی درستـش کنی.
‫ولی اصلاً از کجا شروع کنم؟
‫فکر کنم خودت باید راهـش رو پیدا کنی.
‫این چیزیه که...
‫شما جوان‌ها این روزا بهش چی می‌گین؟
‫«بزرگسالی»؟
‫خدای من، مامان.
‫خیلی ممنون!
‫تماشاگرهای فوق‌العاده‌ای بودین!
‫اون آهنگ جدیده،
‫و الهام گرفته شده از دوست جدیدمه، المر!
‫آهنگ‌های سیندی واقعاً ‫آدم رو جذب می‌کنه!
‫بهتره مراقب باشی، مامان.
‫کم کم به نظر میاد ‫داره بهت خوش می‌گذره!
‫ممنون، خیلی خب.
‫یه آهنگ دیگه براتون داریم،
‫و این آهنگِ درخواستی از....
‫یه مرد خاصیـه...
‫که می‌خواد به خانم خاصی بفهمونه ‫که کنارش خواهد بود،
‫اگه خودش بخواد.
‫تو اینجایی.
‫باورم نمی‌شه به سیندی گفتی ‫آهنگ «تاب‌ثامپینگ» رو بخونه.
‫من و اون جفتمون می‌دونیم،
‫طبق کلمات موندگار «چامباوامبا»،
‫هیچی نمی‌تونه تو رو زمین‌گیر کنه.
‫به نظرم تو فوق‌العاده‌ای، هلن.
‫و می‌دونم چه دوران سختی رو ‫داری می‌گذرونی،
‫و متاسفم که اوضاع رو پیچیده‌تر کردم.
‫می‌خوام بدونی من کنارت هستم،
‫به عنوان یه دوست،
‫اگه بخوای.
‫فکر نکنم بتونیم دوست باشیم.
‫درک می‌کنم.
‫چون حق با توـه.
‫چیزی که بین ماست خیلی خاصه،
‫و من این مدت فقط می‌ترسیدم،
‫ولی نمی‌خوام با ترس زندگی کنم.
‫یعنی می‌گی...
‫می‌خوای یه فرصت بهمون بدی؟
‫باید خیلی آروم پیش بریم.
‫یعنی خیلی خیلی آروم.
‫خیلی آروم، حتماً.
‫شاید بتونیم فردا ‫با پیاده‌روی سگ‌ها شروع کنیم؟
‫خیلی خوبه.
‫سلام عزیزم، دانشگاه چطوره؟
‫خوبه، این مدت هر روز...
‫می‌رم مرکز آموزش علوم،
‫و اگه توی دوتا میان‌ترم بعدی ‫و پایان‌ترم نمره‌ی «ای» بگیرم،
‫می‌تونم به میانگین «بی پلاس» برسم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫حس خوبی داره.
‫و با خیلی از بچه خرخون‌هایِ ‫مهربونِ علوم آشنا شدم.
‫مامان، این ترور‌ـه.
‫سلام، مامانِ الی.
‫سلام!
‫بهتره برگردم سر درسـم.
‫فقط می‌خواستم یه سلامی بکنم، ‫و آخر هفته بهت زنگ می‌زنم.
‫دوست دارم، خوش بگذره.
‫منم دوست دارم.
‫خداحافظ.
‫آماده‌ی پیاده‌روی هستی؟
فیلم و سریال بیشتر در وبسایت تهران موویز .:: TehranMovies.ir ::.
لینک دانلود اپلیکیشن تهران موویز در انتهای سایت .:: TehranMovies.ir ::.